Samen werden we naar de afdeling gebracht, maar ook daar werden we weer van elkaar gescheiden. Sem werd de kamer binnen gereden waar mijn vriend zat te wachten.Weer moest ik hem laten gaan en vertrouwen op de artsen.Ook ik moest helemaal nagekeken worden, want blijkbaar kan een vroeggeboorte thuis heel gevaarlijk zijn en gebeurt ook zelden. Ook in het ziekenhuis waren al mijn waardes goed. Ik voelde me goed, dus alles was dan ook verder goed.Ondertussen bel ik mijn moeder. Zij heeft tussendoor al een telefoontje gekregen van papa (hij had ondertussen mijn vriend terug gebeld om te vragen waarvoor hij had gebeld), waarbij hij haar feliciteerde, maar mama wist nog niet waarmee! Normaal vertel ik altijd alles meteen aan mijn moeder, maar dat ik misschien serieuze weeën had heb ik even voor me gehouden. Mama is mama niet als ze zich dan ontzettend veel zorgen zou maken en dat levert voor ons beide op dat moment veel stress op. Iets wat we op dat moment niet konden gebruiken.Mijn moeder rijdt geen auto anders had ik haar zeker gebeld, maar de situatie was nu even anders.Gelukkig vond ze het niet erg, want heel de rit naar het ziekenhuis kon ik alleen maar denken, ik wil mama bellen!Ook belde ik mijn 2e mama (een kennis van ons). Zij zijn 5 jaar geleden verhuids naar griekenland en zouden 4 dagen voor de bevalling naar Nederland komen om vakantie te vieren. Helaas kon ook dit door het corona virus niet door gaan.We belde elkaar de dag dat ze zouden landen. Het was voor mij eigenlijk een verassing, maar nadat de vlucht gecanceld is, heeft mijn moeder het verteld!Ik hoor mijn bonus moeder nog zeggen en dan zul je zien dat jij ergens in deze 2 weken bevalt, als wij er zouden zijn! Ik verklaarde haar voor gek, hartstikke gek! Ik was pas 32 weken zwanger!