Blog image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

Artikel lezen
1 Reacties tonen
Blog image

Wekelijkse boodschappen laten bezorgen geeft mij zoveel rust!

Met een groot gezin is boodschappen doen toch altijd weer een organisatie. Ik maak daarom op donderdag altijd de planning voor de week erop. Als ik deze klaar heb bestel ik de boodschappen, zodat ze op zondag de boodschappen komen bezorgen en ik dus een hele week vooruit kan. Dit is zo fijn!

Het is donderdagmorgen. Ons vaste riedeltje in de ochtend is weer gedaan. John is naar het werk, ik heb samen met Clé en Vai de jongens naar school gebracht en wij hebben meteen even een rondje langs de paardjes gelopen. Als we thuis komen, ruim ik de vaatwasser uit en weer in, zet ik de was aan en gaan Vai en Clé lekker spelen.

Artikel lezen
0 Reacties tonen
Blog image

Waarom mijn rouw een jongen wenst

Wanneer je zwanger bent na verlies (of in ons geval na 3 keer verlies) ga je een stressvolle, rouwvolle periode tegemoet. Je probeert van de stappen te genieten, maar iets zal nooit meer zo onbevangen worden als de aller eerste keer. Zo ook de geslachtsbepaling.

Laten we voorop stellen dat ik mensen met een sterke geslachtsvoorkeur nooit echt gesnapt hebt. En laten we ook even vaststellen dat ik mijzelf tot voor kort ook niet snapte. Het hebben van een voorkeur wanneer je gaat voor een baby heb ik niet zoveel mee. Je gaat immers voor een baby en niet voor een meisje of jongen. De kans is 52% op een jongen en 48% op een meisje, dus ze gaan vrij gelijk op. Toen wij zwanger wilden worden ging het niet om het hebben van een jongen, maar om het hebben van een baby.

Artikel lezen
0 Reacties tonen
Blog image

Met de billen bloot

Voor jou die dikke kroel wie hem ook nodig heeft.

Mijn altijd al bijna lege batterij waar ik al jaren de dag mee door moet komen, knippert.. Het rode lampje is zichbaar. Ik ben op. Mijn lichaam tekent van alles. Ik kan niet opladen, ik kan alleen maar huilen. De tranen komen gedurende de dag. Situaties kunnen hard bij mij binnenkomen en dan ineens niet meer en zijn de tranen weg en voel ik mij vlak. Kort lontje. Dan wil ik schreeuwen en wegrennen, want dit ben ik niet. Maar ik kan niet, mijn batterij knippert, ik kom niet vooruit en gooit mij terug naar het moment waar ik doorheen moet. Ik moet door, ik moet vechten om mijzelf weer te zijn, ik moet..

Artikel lezen
1 Reacties tonen
Blog image

Blog; mijn feestdagen tips voor hsp kids

Na 4,5 jaar zoeken krijg ik regelmatig vragen wat hier nu goed werkt. Elk kindje is anders maar ik deel graag mijn best werkende tips.

Vienna is hsp, een high sensitive person. Haar allermooiste superkracht maar ook wel eens lastig. Zo is december één grote uitdaging, ik zal het anders zeggen; Sinterklaas is nog nooit leuk geweest, tot dit jaar.

Artikel lezen
1 Reacties tonen
Blog image

De eerste IUI

De teleurstellingen volgden elkaar nogal op de afgelopen periode. Al twee keer werd de cyclus afgekapt omdat er teveel follikels waren. Poe, zou het dan nog een keer wel goed komen.. In het ziekenhuis zijn en blijven ze optimistisch maar ons, vooral mij, was de moed nogal in de schoenen gezakt. De vorige keer zat ik op 125 eenheden maar daar ging de boel veel te hard op. Voor deze (derde ronde) was dan ook besloten terug te gaan naar 87.5 en te kijken wat dit ging doen. Op dag 10 was er nog niks te zien. Nog niet eens wat in de buurt kwam van groei, balen.. Afgelopen maandag wederom gecheckt op dag 13. Wederom vrij weinig maar wel een follikel van 13mm aan de rechterkant, wellicht dat dit iets ging worden. Gewoon blijven doorgaan op dit aantal eenheden want ze willen niet weer een explosie van grote follikels creëren. Op woensdag wederom gecheckt en wat bleek, aan de linkerkant zat nu een follikel van zo'n 17mm. Het was er eentje maar hoe dit zo snel kon vond de fertiliteitsarts ook een raadsel. Donderdag nog eens checken of er niet anderen nog een sprintje hadden getrokken maar gelukkig niet. Met brieven en een potje gingen we vanochtend op naar de eerste IUI in het ziekenhuis. Klamme trillende handjes om eerlijk te zijn. Poe wat vond ik dat spannend zeg. Om 08.45 moest het potje worden ingeleverd. Verdere uitleg of alles goed was hebben we niet gehad wat we beide toch wel een beetje vreemd vonden. Wellicht dat ik daar maandag nog even een telefoontje aan besteed. Om 10.00 uur was het zover en om 10.07 stonden we weer buiten. Geen pretje met dat gedraai van die eendenbek maar het viel mij gelukkig mee. Nu op het wachtbankje en hopen. En wat zijn nou twee weken zou je zeggen toch. Het duurt mij nu al te lang ;).

Artikel lezen
1 Reacties tonen