Waarom Rochelle pas jaren later besefte dat ze een bevallingstrauma had

Een traumatische bevalling

“De bevalling van mijn eerste dochter verliep traumatisch, voor haar en voor mij. Achteraf zijn er best veel fouten gemaakt in het ziekenhuis en ik had het gevoel dat er niet naar mij werd geluisterd. Mijn vliezen waren al langer dan 24 uur gebroken. Later bleek dat mijn dochter vier keer de navelstreng om haar nek had. Tijdens de bevalling raakte de zender die haar hartslag moest meten meerdere keren los. Ze zat vast en ik heb uiteindelijk drie uur moeten persen.

Drie keer werd de vacuümpomp gebruikt. Ondertussen ging haar hartslag steeds verder naar beneden. Met mij ging het ook niet goed. Ik viel tijdens de bevalling steeds weg. Toen mijn dochter eindelijk werd geboren, had ze een slechte start. Ze moest direct worden beademd en gereanimeerd. Drie jaar later kreeeg ik te horen dat ze een sterrenkijker was.

“Ik hield mezelf voor dat er niets aan de hand was, zolang ik maar niet opnieuw zwanger werd”

Dat eerste moment

Het gekke is dat ik me op dat moment niet eens druk kon maken om haar. Alles ging zo snel. Wat me wel altijd is bijgebleven, is dat niemand vroeg hoe ze zou heten. Dat voelde zo vreemd. Daarnaast heb ik alles jarenlang weggestopt. Mijn dochter was gezond, dus ik vond dat ik niet mocht klagen. Ik hield mezelf voor dat er niets aan de hand was, zolang ik maar niet opnieuw zwanger werd.

Toch miste ik heel erg dat eerste moment. Naar je kindje kijken en denken: wauw, jij bent net uit mij gekomen. Dat heb ik nooit gehad. Ik heb daardoor lang het gevoel gehad dat ik alles moest overcompenseren.

Niet gehoord

Wat me ook altijd is bijgebleven, zijn de gaten in mijn herinnering. Er zijn stukken van mijn bevalling die ik gewoon niet meer weet. Alsof er delen ontbreken. Daarnaast bleef het gevoel dat er niet naar mij werd geluisterd. Alsof mijn zorgen werden weggezet en ik mezelf steeds opnieuw moest bewijzen. Toch stopte ik dat gevoel weg. Iedereen zegt tenslotte dat bevallen zwaar is. En mijn dochter was gezond. Dus ik vond dat ik zo moest denken.

“Wat ik andere moeders vooral wil meegeven, is dat jouw beleving er ook mag zijn. Ook als anderen zeggen dat het allemaal goed is afgelopen”

Het besef

Pas achteraf besefte ik hoeveel impact deze bevalling op mij heeft gehad. Ik had veel eerder moeten toegeven dat ik hier een trauma aan had overgehouden. Dat dit niet is hoe een bevalling hoort te zijn en dat mijn ervaring er ook mocht zijn. Ik had veel eerder hulp moeten zoeken. Hulp vragen is niet zwak, maar het maakt je juist sterk.

Je gevoel mag er zijn

Wat ik andere moeders vooral wil meegeven, is dat jouw beleving er ook mag zijn. Ook als je kindje gezond is. Ook als anderen zeggen dat het allemaal goed is afgelopen. Dat betekent niet dat jij het niet anders hebt ervaren. En laat jezelf alsjeblieft niet wegzetten als een overbezorgde moeder wanneer je voelt dat er iets niet klopt. Kom op voor jezelf. Je gevoel doet ertoe.”

Dit is een ingezonden verhaal.