Iedereen zei dat Emily overdreef, tot artsen haar na drie jaar eindelijk gelijk gaven

Ik wist dat er iets niet klopte

“Al toen Christian 9 maanden oud was, voelde ik als moeder dat zijn ontwikkeling anders verliep dan die van andere kinderen. Ik gaf mijn zorgen meerdere keren aan, maar niemand nam mij serieus. Er werd gezegd dat ik overdreef, dat Christian er niet autistisch uitzag en dat hij zich vanzelf wel zou ontwikkelen.

Ook werd vaak gezegd dat zijn communicatieproblemen kwamen doordat hij opgroeit tussen de horende en dove wereld. Ik heb altijd gevoeld dat dit niet de juiste verklaring was. Inmiddels is er een sterk vermoeden dat Christian autisme (ASS) heeft, in combinatie met een ontwikkelingsachterstand. Dat bevestigt wat ik al jaren geleden zag.

“Toen ik hoorde dat Christian zeer vermoedelijk autisme en een ontwikkelingsachterstand heeft, moest ik huilen. Niet alleen van verdriet, maar vooral van opluchting”

Emily

Jarenlang niet gehoord

De afgelopen jaren waren emotioneel zwaar. Het deed veel pijn dat ik steeds opnieuw mijn zorgen moest uitleggen en dat er niet naar mij werd geluisterd. Ik voelde me vaak alleen staan en niet gesteund.

Toen ik in het ziekenhuis hoorde dat Christian zeer vermoedelijk autisme en een ontwikkelingsachterstand heeft, moest ik huilen. Niet alleen van verdriet, maar vooral van opluchting. Na drie jaar werd er eindelijk naar mij geluisterd. Dat gevoel zal ik nooit vergeten.

In dezelfde periode heb ik ook geleerd om grenzen te stellen. Ik heb ervoor gekozen mijn energie te richten op de mensen die echt betrokken zijn en een stabiele rol in ons leven spelen. Dat is het beste voor Christian en voor ons gezin.

Elke stap een overwinning

Soms is het confronterend als ik kinderen van zijn leeftijd zie fietsen, steppen, zindelijk zie zijn, makkelijk zie communiceren of samen zie spelen. Natuurlijk doet dat pijn. Maar ik blijf geloven in Christian. Hij ontwikkelt zich op zijn eigen tempo en dat is helemaal oké. Ik vier iedere stap vooruit, hoe klein die voor een ander misschien ook lijkt.

Christian is een heel slimme en leergierige jongen. Toen hij 3 jaar was, kon hij het alfabet al van A tot Z schrijven, zowel in hoofdletters als in kleine letters. Ook tekent hij graag en maakt hij prachtige tekeningen. Op dit moment leert hij woorden schrijven. Hij blijft ons iedere keer weer verrassen met wat hij allemaal kan.

“Een diagnose bepaalt niet wie een kind is. Christian bewijst iedere dag dat je met liefde, geduld, vertrouwen en de juiste begeleiding heel veel kunt bereiken”

Emily

Moedergevoel

Als ik nu terugkijk, besef ik hoeveel ik ben veranderd. Ik ben sterker geworden en heb geleerd liever voor mezelf te zijn. Ik hoef geen perfecte moeder te zijn. Christian heeft geen perfecte moeder nodig, maar een moeder die hem begrijpt en elke dag haar best doet.

Aan andere ouders wil ik vooral zeggen: vertrouw op je moeder- of vadergevoel. Jij kent je kind het allerbeste. Als jij voelt dat er iets anders is, blijf dan voor je kind vechten. Geef niet op, ook als anderen jouw zorgen niet meteen begrijpen of serieus nemen.

Een diagnose bepaalt niet wie een kind is. Christian bewijst iedere dag dat je met liefde, geduld, vertrouwen en de juiste begeleiding heel veel kunt bereiken. Wij geloven in hem en kijken vol vertrouwen uit naar zijn toekomst.”

Dit is een ingezonden verhaal van Emily.