Deel 2 – Jills zoon was jarenlang non-verbaal: “Ik wist niet of ik ooit mama zou horen”

Leren praten zonder woorden

“Autisme was iets nieuws voor mij en James wist, toen hij nog heel klein was, ook nog niet hoe hij mij zonder woorden duidelijk kon maken wat hij bedoelde. Maar eigenlijk groei je daar vanzelf in. Ik denk dat dat de kracht van de natuur is, dat je als moeder altijd een manier vindt om je kind te begrijpen.

Inmiddels voelen we elkaar zo goed aan. We begrijpen elkaar en communiceren op een andere manier. Soms voelt dat bijna magisch. Vooral als je ziet waar we vandaan komen, voelt alles nu als een enorme overwinning. 

“Deze mijlpaal voelt voor ons als een bevestiging dat alle therapieën die James dagelijks krijgt en die hem en ons soms letterlijk bloed, zweet en tranen kosten, de moeite waard zijn”

Jill

Het mooiste woord ter wereld

Het moment dat James voor het eerst “mama” riep, was in een drukke Bijenkorf terwijl we bij de kassa stonden te wachten om af te rekenen. Ik voelde en zag bij mijn man dezelfde ontroering, liefde en blijdschap die ik ook voelde op dat moment. Omdat je van zo ver komt en samen zoveel hebt meegemaakt, groei je als gezin ontzettend naar elkaar toe. Daar ben ik James dankbaar voor.

Je gunt niemand de pijn, het verdriet en de onzekerheid die je ervaart wanneer je kindje niet vanzelf mee kan komen in de maatschappij. Tegelijkertijd gun je iedereen het bijzondere gevoel dat ontstaat wanneer niets vanzelfsprekend is. Elke ontwikkeling, hoe klein ook, en elk stapje dat je kindje zet, voelt als een overwinning. Die momenten zijn zo puur en waardevol dat woorden eigenlijk tekortschieten om te beschrijven wat ze met je doen.

Deze mijlpaal voelt voor ons als een bevestiging dat alle therapieën die James dagelijks krijgt en die hem en ons soms letterlijk bloed, zweet en tranen kosten, de moeite waard zijn. Het laat zien dat we samen, als gezin en met alle betrokken therapeuten, de juiste weg bewandelen. Daar zijn we enorm trots en dankbaar voor.

“Je hoeft niet altijd alles van elkaar op te lossen of onder controle te hebben. Soms is samen even stilstaan, elkaar horen en elkaar zien al meer dan genoeg”

Jill

Leven in het nu

Soms willen we als ouders grip krijgen op alles in ons leven en worden we verdrietig van de onzekerheid. Vooral als het gaat om de toekomst van je kind. We verliezen onszelf dan in gedachten als: wat als? Maar juist die woorden brengen je naar angst en machteloosheid, waardoor je snel in een negatieve spiraal terechtkomt.

Wat mij heeft geholpen, mede door het spirituele pad dat ik bewandel, is leren leven in het nu. Vandaag, in de bijzondere momenten die je samen deelt. Een knuffel, een moment waarop je samen lacht. Want juist daar zit het echte leven.

Hetzelfde verdriet 

Wat ik andere moeder wil meegeven: blijf praten met je partner. Jullie dragen allebei hetzelfde verdriet, maar ieder op je eigen manier. Je hoeft niet altijd alles van elkaar op te lossen of onder controle te hebben. Soms is samen even stilstaan, elkaar horen en elkaar zien al meer dan genoeg.

Verlies elkaar niet uit het oog. Want jullie kindje is ontstaan uit de liefde die jullie voor elkaar hebben. Koester die liefde, samen sta je sterker dan alleen.”

Dit is een ingezonden verhaal van Jill.