Beeld: Susanne

Susanne heeft autisme: “Mijn stoppenkast slaat al door als ze tegelijk iets vragen”

Author Picture

Susanne (bijna 34) is moeder van twee zoons van 8 en 6 en leeft met autisme en een chronische darmziekte. Ook haar jongste zoon heeft autisme. Wat voor anderen vanzelfsprekend lijkt in het moederschap, vraagt bij haar vaak alles. In haar verhaal vertelt ze hoe het is om moeder te zijn met autisme, de schuldgevoelens die daarbij komen kijken en hoe ze haar weg daarin probeert te vinden.

Ik heb autisme en een chronische darmziekte, en mijn jongste zoon heeft ook autisme

Susanne

Het ‘Auderschap’

“Ik ben Susanne, moeder van twee prachtkerels. Ik heb autisme en een chronische darmziekte, en mijn jongste zoon heeft ook autisme. Dat maakt het moederschap voor mij soms behoorlijk ingewikkeld.

Mijn “auderschap” vraagt veel van mij. Soms meer dan ik kan geven. Ik kan maar één ding tegelijk. Als beide kinderen iets van me nodig hebben op hetzelfde moment, loop ik vast. Mijn hoofd raakt overvol en mijn stoppenkast slaat door. Terwijl het voor mijn gevoel lijkt alsof andere moeders wel honderd dingen tegelijk kunnen. Mijn eigen moeder kon dat ook, en ik merk dat ik mezelf daar vaak mee vergelijk.

Dat brengt schuldgevoelens met zich mee. Want ik wil zo graag die moeder zijn die alles aankan, die overal tegelijk kan zijn, die nooit tekortschiet. Maar dat lukt me niet altijd.

Het gaf eindelijk een verklaring voor waarom het leven en het moederschap zo moeizaam gingen

Susanne

Een verklaring die alles veranderde

Mijn man moest vanaf het begin al meer oppakken in de opvoeding dan veel andere vaders. In het begin begrepen we niet goed waarom het mij niet lukte zoals bij anderen. Waarom het allemaal zo zwaar voelde.

Pas toen ik op latere leeftijd de diagnose autisme kreeg, viel alles op zijn plek. Het gaf eindelijk een verklaring voor waarom het leven en het moederschap zo moeizaam gingen.

Niet lang daarna speelde ook mijn chronische darmziekte weer op. Jaren van stress en doorgaan zoals “iedereen” eisten hun tol. Mijn lichaam kon het simpelweg niet meer bijbenen.

Schrijven als houvast

Ik ben begonnen met schrijven over autisme en ouderschap. Zo ontstond het woord “Auder”. Ik deel mijn eigen ervaringen, maar ook die van anderen. Het helpt mij om te verwerken en om anderen te laten zien dat ze niet alleen zijn.

Mijn droom is om dit volgend jaar uit te brengen. Daarnaast heb ik een kinderboekje geschreven en geïllustreerd: Ik ben Lukas – Autisme simpel uitgelegd. Een boekje met een christelijke basis, bedoeld om jonge kinderen op een toegankelijke manier uit te leggen wat autisme is.

In moeilijke tijden merk ik dat God er is. Dat Hij niet loslaat wat Zijn hand begonnen is. Dat geeft mij rust, juist op momenten dat het zwaar is.

Moederschap op mijn manier

Als ik nu terugkijk, ben ik dankbaar voor mijn diagnose. Niet omdat het alles makkelijker maakt, maar omdat het me inzicht geeft. Ik begrijp mezelf beter. En ik probeer mijn moederschap vorm te geven met wat ik wél kan.

Ik ben niet de moeder die alles tegelijk doet. Maar ik ben er wel. Op mijn manier. En dat is soms genoeg.”

Dit is een ingezonden verhaal van Susanne.

baby leukemie foto van olivia voor haar ziekte
Persoonlijk

Olivia is pas 7 maanden oud als Kimberly het nieuws krijgt waar elke ouder bang voor is

baby doof door hersenvliesontsteking foto van gezin yara
Persoonlijk

Yara viert de eerste verjaardag van haar zoontje, een dag later is hij doof

HG zwangerschap foto van gezin tessa
Persoonlijk

Tessa’s HG zwangerschap sloopt haar: “De sonde was mijn laatste hoop”

Reacties

Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.

Geef een reactie

WhatsApp
Facebook
X
LinkedIn
Email