Beeld: Canva
Mijn ex en ik zijn inmiddels een paar jaar uit elkaar. We hebben twee kinderen en een ouderschapsplan waarin de vakanties duidelijk zijn verdeeld. Dat is niet voor niets vastgelegd. Juist om discussies en onduidelijkheid te voorkomen. Tot vorig jaar.
Een paar dagen langer
Een paar maanden voor de zomervakantie appte mijn ex dat hij de kinderen tijdens zijn deel van de vakantie een paar dagen langer bij zich wilde houden. Hij had plannen gemaakt en vond dat dit beter uitkwam. Ik begreep dat hij dat graag wilde, maar ik wees hem op ons ouderschapsplan. Volgens onze afspraken zouden de kinderen na zijn vakantiedeel weer naar mij komen. Mijn eigen vakantie was daar ook helemaal op afgestemd.
Hij reageerde boos en vond dat ik niet zo moeilijk moest doen. Ik bleef bij de afspraken die we samen hadden gemaakt. Daarna bleef het stil. Ik ging ervan uit dat hij zich erbij had neergelegd.
Een week voor de vakantie
Een week voordat de vakantie begon, belde mijn ex me ineens op. Hij vertelde dat hij de kinderen toch een paar dagen langer bij zich zou houden. ‘Mijn besluit staat vast,’ zei hij. Er viel volgens hem niets meer te bespreken.
Ik wist niet wat ik hoorde. Mijn vakantie was al maanden geleden aangevraagd, de accommodatie was geboekt en alles was geregeld. Ik herinnerde hem aan ons ouderschapsplan, maar daar had hij op dat moment geen boodschap meer aan.
Machteloos
De grootste emotie was onmacht. Je kunt nog zo graag willen dat de ander zich aan de afspraken houdt, maar als iemand besluit dat niet te doen, kun je op zo’n moment eigenlijk niets. Natuurlijk kun je weer een rechtszaak starten, maar die kost al snel duizenden euro’s. Bovendien regel je dat niet even in een week tijd.
Uiteindelijk moest ik mijn plannen aanpassen. Wat me misschien nog wel het meest dwarszit, is dat het geen overleg was. Het was gewoon een mededeling. Alsof de afspraken die we ooit samen hebben vastgelegd ineens niet meer golden. Dat gevoel van machteloosheid ben ik nog steeds niet kwijt.
Denk je dat deze situatie frustrerend is? Wacht maar tot je leest waarom een ogenschijnlijk lief gebaar voor Vera-Lynn juist de druppel was.
Heb je zelf ook een bonje waarover je wil delen? Vul hier de vragenlijst (anoniem) in en wie weet verschijnt jouw verhaal op Mamaplaats.
Opgebiecht: deze gedachte als moeder van een zoon met autisme bezorgt me nog steeds schuldgevoel
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Marieke Melissen
Mamaplaats Redactie
Opgebiecht: ik had nooit gedacht dat ik zó over een kind zou denken
Odette: “De buschauffeur maakte mijn dagen ongemerkt een stuk lichter”
Opgebiecht: deze gedachte als moeder van een zoon met autisme bezorgt me nog steeds schuldgevoel
Reacties
Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.