Waarom je iedere avond blijft snaaien (en het niet aan je discipline ligt) 

Herkenbaar?

Het ene moment zit je nog op de bank. Het volgende moment loop je op je tenen door het huis, op zoek naar iets lekkers. De kinderen liggen eindelijk op bed. Je ploft neer op de bank, zet een serie aan en denkt: eindelijk even niks. Maar eerlijk? Je bent niet alleen met die serie bezig.

Ergens achter in je hoofd ben je al aan het bedenken wat je straks gaat eten. En soms heb je het zelfs al gepland. Dan heb je ’s middags die reep chocola of die zak chips al gekocht, omdat je stiekem eigenlijk al weet dat je daar ’s avonds zin in gaat krijgen. En zelfs als je de beste intenties hebt… zelfs als er bijna alleen maar gezonde dingen in huis zijn… gebeurt het alsnog. 

Je sluipt op je tenen door het huis. Je trekt een kastje open. Een blokje kaas. Een schoolkoekje van de kinderen. Een lepel Speculoos. Een mondje hagelslag. En voor je het weet heb je van alles wat gegeten, terwijl je denkt: Was ik niet gewoon een serie aan het kijken? Herkenbaar?

Waarom heb ik iedere avond zoveel trek?

Jarenlang dacht ik dat dit gewoon een kwestie van discipline was. “Je moet gewoon sterker zijn,” zei ik als personal trainer tegen anderen. Totdat ik na mijn derde kindje zelf vastzat in datzelfde patroon: bijna vijftien kilo zwaarder en iedere avond op zoek naar iets lekkers. Ik dacht dat het probleem tussen de bank en de voorraadkast lag. Maar inmiddels weet ik: Het probleem ligt vaak niet in de avond. Het begint al veel eerder op de dag.

Na een avondje snaaien heb je de volgende ochtend misschien niet eens echt honger. Ontbijten voelt bijna verkeerd. Dus je slaat het over. Of je drinkt alleen een kop koffie. De lunch schiet er vervolgens ook nog weleens bij in. Je bent druk, de kinderen vragen aandacht of je denkt stiekem dat je de schade van de avond ervoor moet compenseren. En dan ineens… Is het drie of vier uur. Je hebt enorme trek. Je lichaam vraagt om energie. En alles wat je tegenkomt, lijkt ineens aantrekkelijk. Je eet snel iets. En ’s avonds? Dan begint je zoektocht opnieuw. Zie je de cirkel?

Is avondtrek een gebrek aan discipline?

Veel moeders denken dat ze een disciplineprobleem hebben. Maar vaak is het helemaal geen gebrek aan wilskracht. Je zit vast in een patroon. Een patroon waarin je lichaam overdag nét te weinig krijgt en ’s avonds probeert in te halen wat het eerder op de dag heeft gemist. Dat betekent niet dat je zwak bent. Het betekent vooral dat je lichaam doet wat het hoort te doen: vragen om energie.

Hoe doorbreek je avondtrek?

Niet door jezelf ’s avonds nóg harder toe te spreken. Niet door alles wat lekker is uit huis te verbannen. Maar door overdag beter voor jezelf te zorgen. Begin de dag met een goed ontbijt dat vult en rijk is aan eiwitten, zoals eieren of Griekse yoghurt met noten. Zo geef je je lichaam een stevige start en verklein je de kans dat je later op de dag in een energiedip belandt en enorme trek krijgt. Ook een goede lunch en voldoende tussendoortjes kunnen helpen om je energie stabieler te houden. Hoe beter je overdag voor jezelf zorgt met eten, hoe kleiner de kans dat je lichaam ’s avonds alles wil inhalen.

Dus als je jezelf vanavond weer betrapt terwijl je op je tenen door het huis sluipt… Vraag jezelf dan niet: “Waarom heb ik geen discipline?” Maar vraag jezelf liever: “Heb ik vandaag eigenlijk wel genoeg gegeten?” Want misschien hoef je jezelf helemaal niet te verbeteren. Misschien heeft je lichaam je al de hele dag geprobeerd iets duidelijk te maken.

Wat kun je hiervan meenemen?

Avondtrek betekent niet automatisch dat je te weinig discipline hebt. Voor veel moeders is het juist een signaal dat ze overdag te weinig rust, tijd of voeding hebben gekregen. Door niet alleen voor je gezin, maar ook voor jezelf te zorgen, doorbreek je stap voor stap dat patroon. Niet vanuit streng zijn voor jezelf, maar juist vanuit begrip. En dat maakt uiteindelijk het grootste verschil.