Vera-Lynn: “Dit leek een lief gebaar, maar voor mij ging het veel te ver”

Het snoepje

Een paar tellen later hoorde ik haar zeggen: ‘Hier, lieverd, deze is voor jou.’ Voordat ik kon reageren, had ze mijn zoon al een verpakt snoepje in zijn hand gedrukt. Mijn peuter keek er dolblij naar en wilde het meteen openmaken.

Ik liep er direct naartoe, pakte het snoepje rustig uit zijn hand en zei tegen de vrouw dat ik liever niet had dat hij zomaar snoep van onbekenden aannam. Ze keek me verbaasd aan. ‘Ach,’ zei ze lachend, ‘het is maar een snoepje. Dat deden we vroeger toch ook gewoon?’

Daar ging het mij helemaal niet om

Ik bleef vriendelijk, maar ik voelde de irritatie meteen opkomen. Het ging me helemaal niet om dat ene snoepje. Het ging erom dat iemand anders, zonder één blik mijn kant op te werpen, besloot mijn kind iets te geven.

Misschien had hij net iets gegeten of had hij een allergie. Misschien wilde ik hem juist leren dat je nooit zomaar iets aanneemt van iemand die je niet kent. Welke reden het ook is: ik ben zijn moeder en ik wil daar zelf over beslissen.

Overdreven

De vrouw leek mijn reactie maar overdreven te vinden. Ze zei dat ouders tegenwoordig overal een probleem van maken en dat ze het alleen maar lief bedoelde. Dat geloof ik ook best. Ik denk echt niet dat ze iets verkeerds in gedachten had. Toch vond ik dat ze een grens overging. Als je iets aan een klein kind wilt geven terwijl de ouder ernaast staat, vraag je dat toch gewoon even? Dat kost letterlijk twee seconden.

Het bleef me bezighouden

Mijn zoontje begreep er natuurlijk niets van. Hij begon te huilen omdat hij het snoepje niet kreeg en ik voelde me even de boeman. Toch zou ik de volgende keer precies hetzelfde doen.

Ook Marit weet hoe één opmerking of actie van een ander voor flinke bonje kan zorgen. Lees haar verhaal hier.

Heb je zelf ook een bonje waarover je wil delen? Vul hier de vragenlijst (anoniem) in en wie weet verschijnt jouw verhaal op Mamaplaats.