Beeld: Canva
Tijdens de jaarlijkse buurtbarbecue ging het gesprek al snel over kinderen. De één had het over slapeloze nachten, de ander over opvangstress en weer iemand anders vertelde hoe chaotisch de zomervakantie was met drie kinderen thuis.
De stekende opmerking
Ik luisterde vooral mee, maar zei op een gegeven moment ook dat ik de laatste weken behoorlijk moe was. Mijn dochter is zes, slaapt gelukkig goed, maar ze vraagt veel aandacht. Ik werk daarnaast vier dagen en probeer alles draaiende te houden. Soms ben ik aan het einde van de dag gewoon op.
Nog voordat ik mijn zin had afgemaakt, onderbrak mijn buurman me. “Jij? Jij hebt toch maar één kind?” De rest van de tafel begon te lachen, alsof het een heel normale opmerking was. Iemand anders vulde aan: “Met één kind heb je toch eigenlijk vakantie?” Ik lachte een beetje mee, maar vanbinnen voelde ik me ontzettend ongemakkelijk.
Ik tel ook
Ik snap echt wel dat het met twee, drie of vier kinderen op veel momenten drukker is. Dat ontken ik helemaal niet. Maar betekent dat automatisch dat ik niet moe mag zijn? De rest van de avond bleef het me bezighouden. Iedere keer als het over opvoeden ging, had ik het gevoel dat ik mezelf moest verdedigen. Alsof mijn ervaringen pas meetellen vanaf kind nummer twee.
Later vertelde ik het aan een vriendin die ook één kind heeft. Ze zei direct dat ze dit ook vaak hoorde. Dat stelde me ergens gerust, maar maakte me ook verdrietig. Blijkbaar is dit helemaal niet zo’n zeldzame opmerking.
Achteraf had ik iets willen zeggen
Ik heb bewust niets teruggezegd tijdens de barbecue. Ik wilde de sfeer niet verpesten. Maar achteraf baal ik daarvan. Eigenlijk had ik willen zeggen dat ouderschap geen wedstrijd is. Moe is moe. En ieder gezin heeft zijn eigen uitdagingen, ongeacht hoeveel kinderen er rondlopen. Sindsdien kijk ik toch anders naar mijn buren. Niet omdat ik boos ben, maar omdat ik me door zo’n opmerking minder serieus genomen voelde als moeder.
Wat vinden jullie? Heeft een ouder met één kind minder recht om te klagen over hoe zwaar ouderschap soms is?
Meer Bonje? Iris keek uit naar de eindmusical van haar dochter, maar door het gedrag van één ouder liep de avond uit op een compleet drama.
Heb je zelf ook een bonje waarover je wil delen? Vul hier de vragenlijst (anoniem) in en wie weet verschijnt jouw verhaal op Mamaplaats.
Tussen de Lakens met Lonneke (34): “Mijn grootste geheim na de bevalling kostte ons bijna ons seksleven”
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Marieke Melissen
Mamaplaats Redactie
De betekenis van onze babynaam voelde als een teken
Opgebiecht: soms heb ik spijt van de keuze waarvan ik dacht dat die me gelukkig zou maken
Het Huishoudboekje van Eva: “Mensen schrikken als ze horen hoeveel zakgeld onze kinderen krijgen”
Wat een onzin, geen stress met 1 kind! Ik heb zelf 2 (nu volwassen) zonen. Toen de oudste op scoutingkamp ging, was dus alleen de jongste thuis. Ik dacht dat dat lekker rustig zou zijn. Niet dus, alle communicatie liep via mij, alle ruziënde werden met mij gevoerd. Na die week voelde ik diep respect voor 2 vriendinnen die allebei 1 kind hebben. Ik vond er niks relaxed aan en was blij toen de oudste weer thuis was!
Ik ben het volledig met jou eens! Ik heb twee kinderen. Toen alleen de oudste er nog was, voelde ik mij net zo overweldigd en was het ouderschap op sommige momenten net zo pittig als nu met twee. Nu voelt een kindje als vakantie. Maar dat was echt niet zo toen ik alleen een kindje had. Wat ik ermee wil zeggen is dat ik het volledig met jou eens ben!
Zelf heb ik 3 kinderen en ik vind dat je niet kan oordelen over elkaar, zonder in elkaars schoenen gestaan te hebben!
Elk mens/kind is anders qua karakter en belastbaarheid, elk gezin heeft zijn eigen dynamiek, misschien uitdagingen door financien, ziektes, beperkingen, diagnostiek of andere zaken binnen of buiten het gezin die veel energie kosten.
1 kind vraagt de volle aandacht, de hele dag. Zeker wanneer het je eerste kind is, is het ouderschap een ontdekkingstocht. In mijn geval draaide elk nieuw kind in het gezin mee in de reeds gevormde dynamiek. Ze houden elkaar geregeld bezig, al is er ook weer meer kans op onderlinge irritaties.
In plaats van te oordelen of zogemaamde grappen te maken, kun je ook een open respectvolle vraag stellen wanneer zo’n onderwerp besproken wordt:
“wat is voor jou de grootste uitdaging momenteel? Wat vind jij het meest vermoeiende?”.
Dan kan iedereen volwaardig mee doen aan het gesprek, of iemand nu geen, 1 of meerdere kinderen heeft, dat maakt dan niet uit.
OMG wat een foute reactie, ik heb hier 1tje ondertussen 9 en ik wordt soms hoorndol. Ze is heel lief maar vraagt zoveel aandacht, ze kan zich ook geen minuut alleen bezighouden. Ik verlang soms naar de avond als ze slaapt, klinkt wss egoïstisch maar ik durf het wel benoemen. Van zodra er iemand is waar ze mee kan spelen dan hoor ik haar niet meer.