Beeld: Canva
Twee maanden geleden verhuisden we naar wat ons droomhuis moest worden. Een rustige tussenwoning in een gezellige straat, met genoeg ruimte voor ons gezin en een fijne kamer voor onze dochter van zes maanden. We waren dolblij dat we na jaren sparen eindelijk een huis hadden gekocht.
Geen warm welkom
Maar vanaf dag één voelde het niet helemaal goed. Tijdens de bezichtigingen hadden we al gemerkt dat de buren veel buiten zaten te roken. Op zich moet iedereen dat natuurlijk zelf weten, maar de rook hangt regelmatig onze tuin in en soms ruiken we het zelfs binnen. Toen we kwamen kennismaken, was het contact ook nogal ongemakkelijk. Geen warm welkom, geen praatje, we hadden eerder het gevoel dat we werden bekeken alsof we indringers waren.
Mijn baby wordt steeds wakker
Onze dochter doet overdag nog twee slaapjes. Omdat ze een gevoelige slaper is, hebben we daar een vast ritme voor. Alleen lijkt dat voor onze buren totaal geen rol te spelen. Bijna dagelijks wordt er keiharde muziek gedraaid. Daarnaast horen we regelmatig geschreeuw. Soms ruzie tussen de volwassenen, soms geschreeuw naar elkaar vanuit de tuin. Laatst schrok mijn dochter zo erg wakker van een harde knal en geschreeuw dat ze ontroostbaar was.
Na weken ergernis heb ik er uiteindelijk iets van gezegd. Niet boos of aanvallend. Ik ben gewoon langsgegaan en heb uitgelegd dat onze baby vaak wakker schrikt van het lawaai en of ze misschien iets rekening wilden houden met de slaapmomenten. Dat gesprek liep totaal anders dan ik had verwacht.
Ik zit inmiddels met buikpijn in mijn eigen huis. We hebben hier net al ons spaargeld ingestoken. Verhuizen is geen optie”
Nu zijn wij ineens de slechteriken
Volgens hen moesten wij niet denken dat de hele straat zich aan onze baby ging aanpassen. Ze vonden ons arrogant en bemoeizuchtig. Sinds dat gesprek groeten ze ons niet meer. Sterker nog, ik heb het gevoel dat het alleen maar erger is geworden.
De muziek lijkt harder te staan dan eerst en als ik buiten loop, heb ik soms het idee dat er expres opmerkingen worden gemaakt. Ook merk ik dat sommige buren ineens afstandelijker doen. Misschien beeld ik het me in, maar het voelt alsof er achter onze rug om over ons wordt gepraat.
Mijn man vindt dat ik me er niet druk om moet maken. Hij denkt dat het vanzelf overwaait. Maar ik zit inmiddels met buikpijn in mijn eigen huis. We hebben hier net al ons spaargeld ingestoken. Verhuizen is geen optie. Tegelijkertijd zie ik mezelf hier ook geen jaren naast deze mensen wonen. Ben ik onredelijk omdat ik vraag om wat rekening te houden met een slapende baby? Of had ik gewoon mijn mond moeten houden?
Heb jij ook weleens bonje gehad in de buurt? Mail ons jouw verhaal via info@mamaplaats.nl
Het Huishoudboekje van Silvia (41): Met zes personen ben je voor alleen de vliegtickets al een vermogen kwijt”
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Marieke Melissen
Mamaplaats Redactie
Jeetje dat klinkt niet goed! Is n bepaalde wijk en mentaliteit waar jullie niet tussen passen zo lezen. Zelf ooit binnen n jaar verhuisdag n bepaald slag mensen naast ons wonen die pesten erg leuk vonden. Praten hielp niet. Sterkte
Heel erg triest dat je je niet thuisvoelt in jullie nieuwe huis. Je vraagt niet teveel. Je vraagt het aan de verkeerde. Er valt ook wat te zeggen over de houding van de buurt. Kinderen spelen, mensen hebben onenigheid, er wordt in tuinen gewerkt, sommige mensen draaien nachtdiensten. Dat is het leven. Het is dan niet te doen om alles stil te leggen voor een baby. Die waarschijnlijk niet de enige is. De reactie van je buurt lijkt wel heel onvolwassen. Probeer het maar te dragen. Laat ze maar en leef verder. Het gaat wel over.
Vervelend is het absoluut. Jammer dat ze jullie niet welkom hebben geheten.
Echter vind ik het nogal een groot iets om van vreemde mensen te verwachten of ze hun schema en planning aanpassen op jullie baby. Dat zou net zo’n verantwoordelijkheid zijn alsof ze zelf een baby hebben. Ik vind zoiets vragen ook behoorlijk egocentrisch dus ik kan me enigzins vinden in hun reactie. Echter had ik het op een vriendelijke manier terug gekoppeld en niet naar geworden. Sterkte.
Wat vervelend! En toch zou ik zeggrn trek er niks van aan ! En ga lekker wat leuks van maken & genieten van je fezien en je huis . Begroet de beurt met glimlach & troost op jezelf. Het komt goed. Denk wat aan isolatie van baybkamer …. benk alles wat nodig is om jou en jou gezien nodig rust en geluk bid. … rare mensen komen zichzelf tegen.
Misschien had het kwartje al tijdens bezichtiging moeten vallen dat deze buurt/buren niet bij jullie passen. Gebeurt trouwens ook in nette buurten waar overlast wordt geschaard onder contactgeluiden: 50 x per dag gebonk van deuren, 30x per dag houten trap op en af en dit alles aan de woonkamerkant.
Hallo ‘Bonje’, nee, je vraagt helemaal niks onredelijks. Je hebt helaas de pech in een rotbuurt te wonen. Ik weet niet of het mogelijk was geweest, voor je huis koopt waar je jarenlang gaat wonen, eerst de buurt en de mensen wat te verkennen. Ik ben paar keer verhuisd, ja, het huis is van tel, maar zeker in Nederland, waar je op elkaars lip leeft blijken de buren en kwaliteit van de leefomgeving van minstens zo groot belang voor je zielerust…dit gaat niet veranderen. Ik zou zeggen, tanden op elkaar, boeltje verkopen en betere wijk zoeken, ik spreek helaas uit ervaring.
ps: uitstekende geluidsisolatie kan wonderen doen, win professioneel advies in
Herkenbaar helaas.. We hadden precies dezelfde situatie. Ik heb ze tijdens een “tuinfeest” streng toegesproken over de idioot harde muziek, daarna was het ook “we passen ons niet aan jullie baby aan!”, maar daarna bleef het wel rustig(behalve het kliekjesgedrag); zou het helpen dat ik een man van 190 ben.. Met je buren moet je het maar net treffen, het gaf ons een duwtje in de rug om toch eerder de volgende stap te maken; succes! (en dat je man “maak je niet druk” tegen je durft te zeggen! zo dapper ben ik dan weer ook niet; hopelijk kan hij die dapperheid gebruiken om de buren eens streng toe te spreken:) )