Beeld: Canva
Ik heb bijzondere namen altijd al leuker gevonden dan standaardnamen. Toen ik zwanger was, wisten we ook dat we iets unieks wilden. Een naam met karakter. Uiteindelijk werd het Yfke. We waren er meteen verliefd op. Alleen had ik nooit verwacht dat juist zij er jaren later zo anders over zou denken.
Waarom heet ik zo?
Yfke is inmiddels 12 jaar en de laatste tijd komt het steeds vaker ter sprake. Ze vraagt steeds vaker waarom ze zo heet en waarom we hiervoor hebben gekozen. Laatst zei ze: “Ik had liever Sarah geheten.”
Natuurlijk zeggen kinderen wel vaker zulke dingen, maar toch kwam het bij mij extra binnen. Misschien juist omdat we zo’n unieke naam voor haar hadden uitgekozen en ze daar nu duidelijk zelf niet blij mee is.
Altijd uitleggen
Ik snap haar ergens ook wel. Haar naam wordt bijna nooit in één keer goed uitgesproken. De ene keer noemen mensen haar Iefke, de andere keer Yske of zelfs Evie. Bij de tandarts moeten we hem spellen. Op school schrijven invallers haar naam regelmatig verkeerd op. En als iemand haar naam voor het eerst hoort, volgt bijna altijd dezelfde vraag: “Hoe schrijf je dat?”
Voor mij is dat nooit een probleem geweest. Voor haar inmiddels wel. Als ouder kies je een naam omdat jij hem mooi vindt. Je denkt aan de betekenis, aan de klank of aan een bijzondere herinnering. Maar je staat er eigenlijk nooit bij stil hoe je kind die naam later zelf gaat ervaren.
Toch blijft het haar naam
Ik heb haar uitgelegd waarom we destijds voor Yfke kozen. Dat we haar naam nog steeds prachtig vinden en dat hij helemaal bij haar hoort. Want ondanks alles kan ik me inmiddels geen andere naam meer bij haar voorstellen.
Twijfel jij ook over een eerste of tweede naam? Lees dan ook hoe de tweede naam van een andere jongen al jarenlang voor verwarring zorgt.
Kreeg jij ook ongevraagd commentaar op de naam van je kind? We horen graag jouw verhaal via info@mamaplaats.nl!
De tweede naam van onze zoon zorgt al jaren voor verwarring
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Marieke Melissen
Mamaplaats Redactie
Tara: “We vonden de naam van onze dochter in een bekend liedje”
Daantje: “Door één blunder in de groepsapp was de vakantie voor vertrek al complete chaos”
Gina: “‘Jullie denken dat de wereld om jullie kind draait.’ De vrouw in de supermarkt spaarde me niet”
Yfke is een prachtige Friese naam!! Ze mag trots zijn op die uniekheid! Ik heet Lipkje, naar mijn beppe. Ben er trots op!!
Mijn 2 naam is Aafke en ik ben naar mijn oma vernoemt wij hebben ook een Yfke in de fam een achter nichtje heet zo zei is ook naar haar oma vernoemt je hoort het niet veel
Dat is raar, zo moeilijk is de naam echt niet. Yfke Sturms … een leuk voorbeeld.
Nou, ik heb de uitspraak van Yfke gegoogled. Hieronder enkele resultaten.
* De naam Yfke spreek je fonetisch uit als Ief-kuh. De klemtoon ligt daarbij op de eerste lettergreep. Het is een van oorsprong Friese meisjesnaam waarin de ‘y’ klinkt als een korte ‘ie’ en de ‘f’ wordt gevolgd door de doffe ‘e’ (de zogeheten stomme-e, zoals in het woordje ‘de’).
* Volgens “Forno.com” wordt de naam zowel in het Nederlands als in het Engels uitgesproken als “Iefke”.
Dus als het anders moet worden uitgesproken, gelieve je dochter een gelamineerd kaartje met de juiste fonetische uitspraak mede te geven zodat ze deze kan tonen zodra haar naam verkeerd wordt uitgesproken.
Ik ken 5 personen die op verschillende leeftijden, een andere voornaam gingen gebruiken. Waarom niet, als je daar gelukkiger van wordt. Grietje werd Adriënne, Anna-Marije werd Ronja, Guusje werd Joyce, Marty werd Luna en Puck koos voor de naam Sophie. Als mensen na een poos nog steeds hun oude voornaam gebruikten, reageerden ze gewoon niet. Zo raakte iedereen er snel aan gewend.
Ik ken 5 personen die, op verschillende leeftijden, een andere voornaam gingen gebruiken. Waarom niet, als je daar gelukkiger van wordt. Grietje gebruikte de naam Adriënne, Anna-Marije werd Ronja, Guusje koos de naam Joyce, Marty werd Luna en Puck wilde de naam Sophie. Als mensen na een poos nog steeds hun oude voornaam gebruikten, reageerden ze gewoon niet. Zo raakte iedereen er snel aan gewend.