
Beeld: Studio Eva Mullerij
Wendy werkte op een peutergroep: “Hierom kies ik zelf niet voor fulltime opvang”
Voordat Wendy zelf moeder werd, werkte ze jarenlang in de kinderopvang. Ze zag hoeveel liefde er op de groepen aanwezig is, maar ook hoeveel drukte en prikkels er soms bij een opvangdag komen kijken. Dat neemt ze nu mee in de keuzes voor haar eigen dochter. Daarom kiest ze zelf voor minder opvang dan veel andere ouders.
Het moment waarop ik anders naar kinderopvang ging kijken
“Tijdens mijn werk in de kinderopvang zag ik hoe druk een dag op een opvanglocatie kan zijn. Op de peutergroep werkte ik met zestien peuters en twee pedagogisch medewerkers. Naast de zorg voor de kinderen kwamen er ook allerlei andere taken bij kijken. Op de babygroepen zag ik vaak twaalf baby’s met vier leidsters op één groep. Hoewel dit binnen de wettelijke regels valt, voelde dat voor mij persoonlijk als veel kinderen en volwassenen in één ruimte.
Wat me vooral raakte, was hoeveel onrust er soms ontstond. Als één baby begon te huilen, volgden er vaak meer. Pedagogisch medewerkers doen hun uiterste best, maar ze hebben simpelweg niet altijd genoeg handen om iedereen direct de aandacht te geven die ze nodig hebben. Dat brak soms echt mijn hart.
Daardoor besefte ik dat ik mijn eigen kind niet fulltime naar de opvang zou willen brengen. Persoonlijk denk ik dat kleinere groepen voor baby’s meer rust bieden, zowel voor de kinderen als voor de medewerkers.

“Veel ouders onderschatten hoeveel prikkels een dag op de opvang met zich meebrengt. Een opvangdag is heel anders dan een dag thuis”
Wendy

Wat veel ouders volgens mij niet zien
Veel ouders onderschatten hoeveel prikkels een dag op de opvang met zich meebrengt. Een opvangdag is heel anders dan een dag thuis. Kinderen zijn de hele dag omringd door andere kinderen, geluiden, activiteiten en nieuwe indrukken. Dat kan heel leerzaam en gezellig zijn, maar het kost ook veel energie.
Ik zag regelmatig peuters die vier of vijf dagen per week kwamen en aan het einde van de dag echt moe waren. Kinderen moeten de hele dag schakelen, delen, wachten, luisteren en nieuwe dingen verwerken. Dat vraagt veel van hen.
Ondanks alle liefde en inzet van pedagogisch medewerkers kan een opvang nooit dezelfde één-op-één aandacht bieden als een ouder thuis. Daarom zou ik er zelf voor kiezen om mijn kind maximaal twee à drie dagen per week naar de opvang te brengen. Op basis van mijn ervaring leek dat voor veel kinderen een fijne balans.

“Voor ons voelt dat als een mooie balans tussen de voordelen van de opvang en voldoende tijd thuis”
Wendy

Een mooie balans
Thuis krijgt een baby veel individuele aandacht, rust en de mogelijkheid om het eigen ritme te volgen. Op een opvang doen medewerkers hun best om hier rekening mee te houden, maar zij moeten hun aandacht verdelen over meerdere kinderen.
Onze dochter gaat momenteel één dag per week naar de opvang. Ik heb in haar eerste levensjaar ouderschapsverlof opgenomen, waardoor we die rustige opbouw konden maken. Vanaf december gaat ze twee dagen per week. Voor ons voelt dat als een mooie balans tussen de voordelen van de opvang en voldoende tijd thuis.
Vanuit mijn ervaring als pedagogisch medewerker zag ik dat sommige ouders hun kind het eerste jaar volledig thuis hielden. Dat begrijp ik heel goed. Tegelijkertijd merkte ik dat kinderen die rond hun eerste verjaardag voor het eerst naar de opvang gingen, vaak midden in de eenkennigheidsfase zaten. Daardoor verliep het wennen soms lastiger.
Een rustige opbouw vanaf jonge leeftijd kan daarom juist helpen. Als een kind eenmaal naar de opvang gaat, zie ik vaak dat twee dagen per week prettiger werkt dan één dag, omdat kinderen sneller wennen aan de omgeving, de medewerkers en het ritme.”
Dit is een ingezonden verhaal van Wendy. Volg haar op Instagram voor praktische tips over spelen, lezen en opvoeden.
Die middag maakte Gwen de babykamer af, uren later stond haar wereld stil
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Na drie ICSI-trajecten stortte Daniella volledig in
Ik hield zielsveel van mijn zoon, maar voelde me nog nooit zo alleen
Tijdens haar burn-out dacht Myrna dat een tweede kindje er nooit meer zou komen
Helemaal mee eens hoor. Ik heb bijna 25 jaar in de opvang gewerkt en merkte ook de vele prikkels, druk bij medewerkers en dat dit ook doorwerkte op de kinderen. 2 of drie dagen opvang voor een peuter en 1 of 2 voor een baby zou fijn zijn.