Nina vertrok zwanger naar Mexico, maar beviel daar onverwacht van haar zoon

Wat menstruatiekrampen op vakantie

“Na drie dagen vakantie vieren kreeg ik wat menstruatiekrampen. Ik maakte me niet gelijk zorgen, omdat we veel gelopen hadden en je toch actief bezig bent op vakantie. Ik ging ervan uit dat ik gewoon wat te veel gedaan had. Die avond ben ik vroeg naar bed gegaan in de hoop de volgende dag weer fit te zijn, want we hadden excursies gepland staan.

De volgende ochtend waren de krampen er nog steeds. Voor mijn gemoedsrust zijn we toen naar het ziekenhuis gegaan om het te laten checken. Toch ging ik er nog steeds vanuit dat het wel mee zou vallen.

“Ik moest huilen en raakte in paniek. Mijn man probeerde me rustig te houden, maar was zelf ook enorm geschrokken”

Nina

“You have 3 cm”

In het ziekenhuis werd een echo gemaakt. Op de plek van mijn blaas had ik veel pijn, waardoor ik dacht dat ik misschien een blaasontsteking had. Met de baby was gelukkig alles goed op de echo. De gynaecoloog nam wat urine af en zag inderdaad dat ik een ontsteking had. Daarna gaf ze aan dat ze voor de zekerheid ook even mijn ontsluiting wilde controleren.

Toen zei ze: “You have 3 cm.” Op dat moment gleed de wereld echt even onder mijn voeten vandaan. Ik moest huilen en raakte in paniek. Mijn man probeerde me rustig te houden, maar vertelde achteraf dat hij zelf ook enorm geschrokken was.

Toen ging het heel snel

Ik kreeg meteen weeënremmers en longrijpers voor de baby. Het plan was dat ik drie dagen ter observatie in het ziekenhuis zou blijven. Als de ontsluiting dan nog steeds 3 centimeter zou zijn, mocht ik terugvliegen naar Nederland om daar verder behandeld te worden. Maar helaas liep het anders.

De volgende dag zat ik al op 5 centimeter ontsluiting. De gynaecoloog vertelde dat ik in Mexico zou gaan bevallen en dat de weeënremmers gestopt zouden worden. Daarna kon het snel gaan, waarschuwde ze. En inderdaad: binnen drie uur zat ik op 10 centimeter ontsluiting.

Een spoedkeizersnede

Mijn vliezen werden gebroken, maar daarna zakten de weeën weg. Ik heb ongeveer een uur geperst zonder persweeën. Ik was enorm moe en ondertussen begon de hartslag van Mace te dalen. Toen werd besloten om een spoedkeizersnede uit te voeren. Alles ging ineens ontzettend snel.

Twee bezoeken per dag

Na de geboorte lag Mace op de neonatologie. Wij mochten hem ’s ochtends één uur bezoeken en ’s avonds één uur. Alleen om hem even vast te houden. Pas later mochten we hem af en toe een flesje geven, maar dat was het ook. Dat vond ik misschien wel een van de moeilijkste dingen van deze hele periode.

Ik voelde me heel onzeker, omdat ik wist dat ik uiteindelijk met een baby naar huis zou gaan die ik eigenlijk nog niet echt kende en nauwelijks had kunnen verzorgen. Je wilt als moeder voor je kind zorgen, hem troosten en leren kennen.

“Inmiddels zijn we weer thuis en gaat het gelukkig supergoed. Toch voelt het soms nog onwerkelijk wat we allemaal hebben meegemaakt”

Nina

Na 2,5 maand eindelijk naar huis

Op 10 juni, na 2,5 maand, mochten wij eindelijk naar huis. Inmiddels zijn we weer thuis en gaat het gelukkig supergoed met Mace, en ook met ons. Toch voelt het soms nog onwerkelijk wat we allemaal hebben meegemaakt.

Ik heb zelfs het gevoel dat het moederschap nu pas echt begonnen is. In Mexico stond alles in het teken van het ziekenhuis en het overleven van dag tot dag. Als ik terugkijk, voelt het nog steeds onwerkelijk dat we voor een vakantie naar Mexico vertrokken en 2,5 maand later met een baby terugkwamen. Nu we thuis zijn, proberen we vooral te genieten van alle momenten die we toen zo gemist hebben.”

Dit is een ingezonden verhaal van Nina.