Beeld: Canva
Iedere woensdagmiddag gingen we met goede moed naar de zwemles. Onderweg had mijn zoon er zin in, maar zodra we het zwembad binnenliepen, zag ik hem veranderen. Zijn schouders gingen omhoog, zijn hand kneep die van mij net iets steviger vast en ik wist eigenlijk al hoe de les zou verlopen.
Iedere week hetzelfde
Mijn zoon vond zwemmen leuk, behalve één onderdeel: onder water gaan. Zodra de zwemjuf daarom vroeg, sloeg de paniek toe. Hij hield zijn hoofd stijf boven water, klampte zich vast aan de kant en kreeg tranen in zijn ogen. Ik probeerde hem steeds moed in te praten. “Je hoeft niet bang te zijn.” Of: “Kijk eens hoe goed de andere kinderen het doen.”
Maar achteraf besefte ik dat ik hem daar alleen maar onzekerder mee maakte. Na iedere les zei hij hetzelfde: dat hij nóóit meer naar zwemles wilde.
Steeds kleiner
Week na week zag ik de andere kinderen vooruitgaan. Ze haalden ringen van de bodem, sprongen lachend het water in en gingen zonder nadenken onder water. Mijn zoon bleef steken. Ik zag hoe hij zichzelf begon te vergelijken met de rest. Dat brak mijn moederhart. Ik vroeg me steeds vaker af of we hem misschien even moesten laten stoppen.
De zwemjuf
Na weer een lastige les liep de zwemjuf naar ons toe. Ze ging naast mijn zoon op de rand van het bad zitten. Ik bleef erbij staan. Ze begon niet over oefenen of doorzetten. Ze keek hem alleen vriendelijk aan en zei: “Weet je wat dapper is? Dapper zijn betekent niet dat je iets niet spannend vindt. Dapper zijn betekent dat je het probeert, ook al vind je het spannend. En ik zie iedere week hoe dapper jij bent.”
Eindelijk was er iemand die hem liet merken dat ze zag hoe hard hij zijn best deed.
Een week later gebeurde het
De volgende zwemles was het weer tijd om onder water te gaan. Ik hield mijn adem bijna in. Mijn zoon keek eerst naar de zwemjuf. Zij glimlachte alleen en knikte bemoedigend. Toen haalde hij diep adem en ging hij voor het eerst helemaal onder water. Toen hij weer boven kwam, straalde hij van oor tot oor. De zwemjuf gaf hem een high five en zei dat ze wist dat hij het kon.
Meer waard dan een diploma
Op de terugweg bleef mijn zoon maar stralen en vertellen hoe dapper hij was. Dat hij eindelijk onder water durfde, maakte me natuurlijk ontzettend trots. Maar nog mooier vond ik dat hij zichzelf niet langer zag als het jongetje dat achterliep. Dat kwam door een zwemjuf die precies de juiste woorden koos op het juiste moment. Ik heb daar zeker een hoop van geleerd. Soms kan één zin een kind meer zelfvertrouwen geven dan weken oefenen ooit hadden gekund.
Soms kunnen de woorden van een onbekende meer doen dan je denkt. Gwenn ontdekte dat op vakantie, toen één vrouw haar zelfbeeld voorgoed veranderde.
Kreeg jij ook ooit kippenvel van een klein gebaar of een lief moment? We horen jouw verhaal graag. Mail ons via info@mamaplaats.nl!
Froukje: “Mijn kind was ziek, maar de reactie van mijn manager raakte me nog het meest”
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Marieke Melissen
Mamaplaats Redactie
Opgebiecht: Dit is misschien de meest egoïstische gedachte die ik als moeder heb gehad
Froukje: “Mijn kind was ziek, maar de reactie van mijn manager raakte me nog het meest”
Tussen de Lakens met Evi (33): “Ik gaf mijn man een onverwachte opdracht en daar plukken we nog steeds de vruchten van”
Mijn zoon gilde het uit in badjes of tummytube als baby, babyzwemmen na 1 keer gestopt ook en heeft een
Jaar op de trapjes gezeten en ging uit zichzelf plots zwemmen. Het lost zich vanzelf op als je je kind de tijd geeft. De angst voor water moet eerst overwonnen worden ! Laat je kind haar eigen tempo en hart volgen in alles.