Bonje: “Mijn dochter van 1 werd gewurgd in de speelhoek, maar dat was niet het ergste”

Een ontspannen middag werd ineens heel anders

Laatst waren mijn partner en ik met onze dochter van 1 jaar bij Babypark. Er is daar een speelhoek in het restaurant waar kinderen even kunnen spelen terwijl ouders een kop koffie drinken.

Onze dochter is nog klein en normaal blijven we er vaak dichtbij, maar we proberen haar ook steeds iets meer zelfstandig te laten spelen. Dus terwijl zij met wat zachte blokken bezig was, zaten wij een paar meter verderop met een kop koffie. Dit was voor ons al een hele overwinning.

Er waren vooral wat oudere kinderen aanwezig. Die speelden met elkaar in het caravannetje dat in de speelhoek stond. Op een gegeven moment kwam er een jongen van een jaar of acht de speelhoek binnen. Nog voordat we goed en wel doorhadden wat er gebeurde, liep hij recht op onze dochter af.

Hij begon haar te wurgen

De jongen pakte haar vast en begon haar te wurgen. Daarna probeerde hij haar op te tillen aan haar hoofd. Mijn partner en ik schrokken ons rot en riepen direct dat hij moest stoppen.

Gelukkig liet hij haar meteen los. Hij liep weg en omdat we juist bezig zijn om onze dochter wat meer haar eigen gang te laten gaan, besloten we het nog even aan te kijken. We dachten dat het misschien een onhandige actie was geweest.

Maar nog geen minuut later kwam hij terug.

Deze keer begon hij haar te slaan. Vervolgens duwde hij haar omver, waardoor ze hard begon te huilen. Mijn partner schoot direct overeind en haalde haar uit de speelhoek. Ik nam haar op schoot om haar te troosten.

Nieuw slachtoffer

Terwijl ik met onze huilende dochter bezig was, vroeg mijn partner rond wie de ouders van de jongen waren. Zijn ouders waren alleen nergens te bekennen.

Hij liep gewoon weer verder door de speelhoek alsof er niets was gebeurd. Niet veel later zagen we hem een ander kind aanvallen. Een jongen van ongeveer zijn eigen leeftijd kreeg een klap met een speelgoedauto. Ook dat kind begon te huilen en hij werd ook uit de speelhoek gehaald. Nog steeds was er geen ouder te zien.

Lees ook

Mijn kinderwens veranderde in mijn grootste nachtmerrie

“Dat zou mijn zoon nooit doen”

Pas later kwam zijn vader aanlopen. De vader van het andere jongetje stapte direct op hem af en vertelde wat er was gebeurd. Mijn partner sloot zich daarbij aan en legde uit wat zijn zoon bij onze dochter had gedaan. Ik verwachtte eigenlijk maar één ding: een excuus. Of op zijn minst dat hij zijn zoon even apart zou nemen om te vragen wat er was gebeurd.

In plaats daarvan begon hij te lachen. Hij zei: “dat kan ik me niet voorstellen. Dat zou mijn zoon nooit doen.” Mijn partner en ik keken elkaar echt aan van: hoor ik dit nou goed?

Begrijp me niet verkeerd. Kinderen doen soms dingen die niet kunnen. Ze slaan, duwen, pakken speelgoed af of testen grenzen op. Dat hoort ook een beetje bij opgroeien. Maar juist daarom zijn wij er toch als ouders?

Heb je zelf ook een bonje waarover je wil delen? Vul hier de vragenlijst (anoniem) in en wie weet verschijnt jouw verhaal op Mamaplaats.