Gwenn: “Ik durfde op vakantie nauwelijks in bikini totdat een onbekende vrouw me aansprak”

Ik voelde me allesbehalve comfortabel

Sinds de geboorte van mijn twee kinderen kijk ik anders naar mijn lichaam. Mijn buik is zachter geworden, ik heb striae gekregen en mijn heupen zijn breder dan vroeger. Natuurlijk weet ik dat dat erbij hoort. Mijn lichaam heeft tenslotte twee kinderen gedragen, waar ik super dankbaar voor ben. Het accepteren van mijn nieuwe lichaam is alleen niet zo makkelijk.

Op vakantie wordt het ongemak voor mij versterkt. Overal zie je mensen in zwemkleding en ik heb het gevoel dat iedereen naar mij kijkt en mij veroordeelt.

Ik betrapte mezelf erop dat ik excuses verzon. Ik zei dat ik wel op de tas met de iPad en sleutels zou letten, dat ik een beetje misselijk was of dat ik liever mijn boek verder wilde lezen. Ondertussen ging mijn partner met de kinderen het zwembad in. Ik genoot echt van hun plezier, maar ergens deed het ook pijn dat ik mezelf zo tegenhield.

Lees ook

Ivy: “Een briefje in de broodtrommel veranderde mijn hele dag”

“Wat staat die kleur je mooi”

Op een ochtend zat ik weer op mijn handdoek terwijl mijn partner met de kinderen aan het zwemmen was. Ik voelde me ongemakkelijk en ik durfde weer niet om mee te gaan zwemmen.

Terwijl ik een boek probeerde te lezen, liep er een vrouw langs mij met een drankje. Ze bleef kort staan naast mijn bedje en zei: “Mag ik je iets zeggen? Wat staat die kleur bikini je ontzettend mooi.” Ik wist eerlijk gezegd niet hoe ik moest reageren.

Van alle opmerkingen die ik had verwacht, was dit de laatste. Ze zei niets over mijn lichaam. Ze keek niet naar mijn buik of mijn benen. Ze zag gewoon een vrouw in een mooie bikini. Ik bedankte haar en ze liep weer verder alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Ze had geen idee wat ze bij mij losmaakte

Die paar woorden bleven de hele dag door mijn hoofd gaan. Niet omdat ze mijn onzekerheid ineens wegnamen, maar omdat ik me realiseerde hoe streng ik eigenlijk voor mezelf was. Ik had de helft van de vakantie gedacht dat iedereen mijn lichaam zou beoordelen, terwijl de enige die dat echt deed, dat was ik zelf.

Die middag liep ik voor het eerst zonder handdoek naar het zwembad. Niet omdat ik me ineens zelfverzekerd voelde, maar omdat ik mijn kinderen niet langer wilde laten wachten op een moeder die alleen maar langs de kant bleef zitten.

Toen mijn zoon riep: “Mama, eindelijk kom je mee!”, wist ik dat ik veel te veel mooie momenten had gemist door mezelf zo klein te maken.

Die onbekende vrouw zal waarschijnlijk nooit weten wat haar compliment met mij heeft gedaan. Voor haar was het misschien een losse opmerking. Voor mij was het precies het zetje dat ik nodig had om weer gewoon plezier te maken met mijn gezin.

Niet iedere vakantie loopt zoals je had gehoopt. Voor Lana veranderde één moment met de campingburen de rest van haar vakantie. Lees haar verhaal hier.

Kreeg jij ook ooit kippenvel van een klein gebaar of een lief moment? We horen jouw verhaal graag. Mail ons via info@mamaplaats.nl!