Beeld: Persoonlijk

Nova Mulder

Redacteur

Een jaar geleden stond het leven van Romy (32) volledig op zijn kop toen ze de diagnose MS kreeg. Toch is er één droom die ondanks alle onzekerheid blijft terugkomen: een derde kindje. Haar omgeving maakt zich zorgen, maar zelf voelt ze vooral een enorme innerlijke tweestrijd.

“Drie kinderen was altijd mijn droom”

Al sinds ik me kan herinneren wilde ik later drie kindjes. Dat heb ik altijd hardop gezegd, nog voordat ik überhaupt een steady relatie had. Ik ging er zelfs vanuit dat ik drie meisjes zou krijgen. Uiteindelijk kreeg ik twee gezonde kindjes: een meisje en een jongen. Dat voelt op zich perfect, maar toch blijft het kriebelen voor een derde. Ik krijg dat idee gewoon niet meer uit mijn hoofd.

Ongeveer een jaar geleden stortte mijn leven in elkaar toen ik de diagnose MS kreeg. Dat veranderde eigenlijk alles.

Die innerlijke tweestrijd tussen: ‘Het is eigenlijk al goed zo’ en ‘Ik wil toch zo graag een derde’ speelt eigenlijk voortdurend.

Dankbaar én uitgeput tegelijk

De diagnose MS heeft mij als ouder zowel sterker als kwetsbaarder gemaakt. Ik ben ontzettend dankbaar voor mijn twee kindjes, omdat zij mij door de mindere dagen heen slepen. Tegelijkertijd is het soms ontzettend pittig. Mijn dochter van bijna vijf en mijn zoontje van drie zitten vol energie, terwijl ik op sommige dagen helemaal geen energie heb. Dat contrast voelt zwaar.

Wat me het meest is bijgebleven, is die combinatie van intense dankbaarheid voor mijn twee energieke kindjes én de uitputting op de dagen dat mijn MS mij geen energie geeft. Die innerlijke tweestrijd tussen: ‘Het is eigenlijk al goed zo’ en ‘Ik wil toch zo graag een derde’ speelt eigenlijk voortdurend. Ondanks die struggles kan ik het idee van een derde kindje niet loslaten.

De zorgen van mijn omgeving

Mijn familie helpt waar nodig en dat is ontzettend fijn. Tegelijkertijd vragen mijn partner en familieleden zich af of een derde kindje niet te veel is. MS is namelijk een ziekte die je niet in de hand hebt. Je weet nooit wanneer er een schub of aanval komt, of wanneer je zo weinig energie hebt dat je eigenlijk alleen maar kunt slapen.

Ze zijn zeker bezorgd, maar begrijpen ook mijn wens voor een derde. Mijn vriend geeft aan dat we vooral moeten kijken hoe ík me hierbij voel en dat we moeten doen wat wij willen en vinden passen.

Waarom een zwangerschap mij juist hoop geeft

Het fijne en bijzondere aan MS is dat een zwangerschap vaak positief uitpakt. Tijdens de zwangerschap heb je minder aanvallen doordat zwangerschapshormonen het afweersysteem deels onderdrukken en ontstekingsreacties verminderen. Veel vrouwen met MS ervaren dat hun klachten tijdens de zwangerschap stabiel blijven of zelfs verbeteren.

Daarom voelt een derde zwangerschap voor mij niet als een extra risico, maar juist als iets waar ik hoop uit put.

Lees ook: Romy: “Van een oogklacht naar MS: hoe mijn leven in één week veranderde”

Een beslissing waar we bewust over nadenken

Als ik nu terugkijk, heeft dit mij zodanig veranderd dat ik overal veel bewuster bij stilsta. Ik wil geen overhaaste beslissing maken. We zijn er samen veel bewuster mee bezig dan waarschijnlijk negentig procent van de andere mensen.

Wat ik andere ouders wil meegeven? Maak het bespreekbaar met je partner. Ga samen uitzoeken wat voor jou en jullie het allerbelangrijkste is. Ga niet alleen je gevoel achterna, maar maak ook een realistisch beeld voor jezelf. Het gaat uiteindelijk om jouw toekomst met de mensen waar je het meest van houdt. Je weet nooit wat er in de toekomst gaat gebeuren, maar je kunt wél uitzoeken welke hulp je kunt aanvragen en waar je die kunt krijgen.

Dit is een ingezonden verhaal van Romy.