Francien gaf al haar spaargeld uit aan haar kinderwens, maar opgeven is geen optie

Waarom Turkije?

“Na vier IVF-rondes in Nederland waren we eigenlijk uitbehandeld. We besloten daarom naar Turkije te gaan, omdat hier net wat meer onderzoek mogelijk is. Zo mogen ze hier PGT doen, waarbij embryo’s worden onderzocht op chromosoomafwijkingen. In Nederland is dat veel beperkter.

Mijn partner is Turks en kent het zorgsysteem hier goed. We hebben bewust gekozen voor een privékliniek met een arts die in heel Turkije bekendstaat om zijn succes. Veel Turkse vrienden van ons hebben dankzij hem een kindje gekregen, dus dat gaf ons vertrouwen.

“Spaargeld, overwaarde, zelfs een deel van ons pensioen zit in onze kinderwens. Op een gegeven moment hield het gewoon op”

Francien

De kosten

De kosten vielen veel hoger uit dan we hadden verwacht. Een paar jaar geleden was een fertiliteitstraject in Turkije nog een stuk betaalbaarder. We hoopten juist geld te besparen ten opzichte van andere Europese landen, maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Natuurlijk betaal je ook voor de ervaring en naam van de arts, maar het blijft ontzettend pijnlijk.

Ik ben bijna veertig en probeer al tien jaar zwanger te worden. Ik heb de tijd gewoon niet meer. Daardoor voelt het ook niet alsof we rustig kunnen afwegen of we dit wel doen, we moeten door.

Hulp vragen

Om heel eerlijk te zijn, heb ik ontzettend lang getwijfeld over GoFundMe. Je maakt iets heel privés ineens openbaar. Dat vond ik misschien nog wel het spannendst. Maar mijn partner en ik hadden inmiddels al zoveel geld uitgegeven. Spaargeld, overwaarde, zelfs een deel van ons pensioen zit in onze kinderwens. Op een gegeven moment hield het gewoon op.

Mijn familie en vrienden moedigden me aan om die stap toch te zetten. Dat voelde heel fijn, omdat ik merkte dat ik er niet alleen voor stond.

Ik geef zelf ook weleens aan goede doelen via GoFundMe, maar toch vond ik het doodeng om zelf hulp te vragen. Vooral voor de reacties van mensen uit mijn directe omgeving. Uiteindelijk bleken juist mijn volgers ontzettend lief en steunend, dat had ik echt nooit durven hopen.

Een sprankje hoop

Kort nadat de GoFundMe online stond, werd ik onverwacht toch zwanger. Ik denk oprecht dat alle spanning die wegviel daar misschien wel aan heeft bijgedragen. Natuurlijk weet ik dat niemand dat zeker kan zeggen, maar zo voelt het voor mij.

Helaas eindigde ook deze zwangerschap in een miskraam, net als de eerdere miskramen die steeds rond de zes, zeven of acht weken misgingen. Ik weet inmiddels dat zwanger worden niet mijn grootste probleem is. De uitdaging zit voor mij in zwanger blijven. Juist daarom ben ik zo dankbaar dat we nu verder onderzoek kunnen laten doen.

“Wat mensen vaak niet zien, is alles wat erachter schuilgaat. Er komen zoveel teleurstellingen bij kijken”

Francien

Het zwaarste van een onvervulde kinderwens

Wat mensen vaak niet zien, is alles wat erachter schuilgaat. Op social media zien mensen misschien tien procent van wat wij meemaken. Er komen zoveel teleurstellingen bij kijken. Ook verandert de communicatie met je partner, omdat je verdriet allebei op een andere manier verwerkt en elkaar steeds opnieuw moet zien terug te vinden.

Daarnaast gaat het gewone leven ook gewoon door. Je moet blijven werken, afspraken verzetten voor behandelingen en daarna de draad weer oppakken alsof er niets is gebeurd. Dat heb ik inmiddels al zo vaak moeten doen dat het soms bijna niet meer uit te leggen is.

De komende tijd

Het traject hier lijkt op een gewone IVF-behandeling in Nederland, maar er worden veel meer onderzoeken gedaan. Ik krijg regelmatig bloedonderzoeken en echo’s. Na de punctie worden de embryo’s onderzocht op afwijkingen. Daardoor is er niet direct een terugplaatsing, daar gaan eerst één tot twee maanden overheen.

Ondertussen laten we ook in België nog aanvullend onderzoek doen naar onder andere afstotingsgevoeligheid. Ook in Turkije volgen nog extra onderzoeken. Waar ik nu het meest bang voor blijf, is dat er iets met de embryo’s aan de hand blijkt te zijn. Maar ik hoop vooral dat we eindelijk antwoorden krijgen. Na tien jaar zoeken wil ik niets liever dan weten waarom het misgaat.”

Dit is een ingezonden verhaal van Francien, die blijft vechten voor haar grootste droom. Wil je haar daarbij steunen? Bekijk dan hier haar GoFundMe.

Francien deelt haar kinderwenstraject al langer op Mamaplaats. Benieuwd naar haar eerdere verhaal? Lees hier hoe ze na een miskraam een reactie kreeg die ze nooit meer vergeet.