Beeld: Dian

Zwanger worden was voor Dian allesbehalve vanzelfsprekend. Wat begon met hoop, veranderde al snel in een intens medisch traject vol verlies, angst en herstel. Toch gaf ze haar grootste wens nooit op. Nu kijkt ze terug op een periode die haar voorgoed heeft veranderd.

Een traject dat alles vroeg

“Wij zijn een IVF-traject ingegaan dat ontzettend pittig is geweest. Ik ben meerdere keren geopereerd en kreeg te maken met situaties waar je je nooit op kunt voorbereiden. Zo had ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en een zwangerschap waarbij het hartje niet klopte.

Daarna kreeg ik een curettage die helemaal verkeerd ging. Ik ben daarbij half leeggebloed en in shock geraakt. Ik weet nog dat ik thuis was en met spoed door een ambulance moest worden opgehaald. Dat moment vergeet ik nooit meer.

Zwanger worden kan voor mij alleen nog via IVF

Dian (34)

Door alles wat er is gebeurd, heb ik geen eileiders meer. Zwanger worden kan voor mij alleen nog via IVF. Dat besef blijft zwaar. De klap daarvan voel ik nog steeds, en daarom loop ik nu ook bij een psycholoog.

Angst en blijven doorgaan

Wat dit met mij deed? Ik was vooral verdrietig, bang en gestrest. Het zat in alles. In mijn hoofd, maar ook in mijn lichaam.

Het heeft ook veel invloed gehad op mijn dagelijks leven. Op mijn werk bijvoorbeeld. Ik werk nu halve dagen, omdat het simpelweg niet anders gaat. Het heeft me zoveel energie gekost, dat ik nog steeds aan het herstellen ben.

En toch bleef die wens. Die enorme wens om moeder te worden. Ik wilde niet opgeven.

Wat het met ons deed als gezin

Het is een zware en verdrietige periode geweest. Maar het heeft ons als stel ook ontzettend sterk gemaakt. Wat mijn man en ik samen hebben meegemaakt in zo’n korte tijd is heftig.

Toch staan we er nog. Samen. En sterker dan ooit. Onze band is gegroeid door alles wat we hebben doorgemaakt. Ik ben enorm trots op mijn gezin.

Hij is mijn hele wereld

Dian (34)

Het moment dat alles veranderde

Na een pittige bevalling en een spoedkeizersnede mocht ik eindelijk mijn zoon vasthouden.

Dat moment was alles. Echt alles. Alles wat we hadden meegemaakt, alles waar we doorheen waren gegaan, kwam samen in dat ene moment. Hij was en is alles voor mij. Mijn zoon Nalu is nu 1 jaar en 10 maanden en hij is mijn hele wereld.

Sterk en kwetsbaar tegelijk

Als ik nu terugkijk, zie ik dat dit me zowel sterk als kwetsbaar heeft gemaakt. Ik ben veranderd. Ik voel dingen intenser en besef hoe kwetsbaar alles is. Die angst zit er soms nog steeds. Maar er is ook iets anders bij gekomen: dankbaarheid.”

Dit is een ingezonden verhaal van Dian