Moeder worden na IVF: Sandra over haar moeilijke maar hoopvolle start

Het moederschap

“Het ging heel geleidelijk. Na de geboorte van mijn dochter in februari 2025 sloop het erin. In 2020 werd ik ziek door long covid en vanaf 2022 waren we aan het worstelen met zwanger worden, uiteindelijk met IVF. En nu was het gewoon ineens allemaal op.

Ik kon mama zijn, en alleen maar mama zijn. De vrouw die ik was voordat mijn dochter er was, leek verdwenen. De dagen bestonden uit het huishouden, zorgen voor de kleine en proberen zoveel mogelijk slaap te krijgen als mogelijk was. Maar ik voelde me leeg, niets gaf me energie en niets maakte me gelukkig.

Alles draaide om haar, om mijn meisje. Ik had zo lang gevochten om haar te mogen krijgen. Ik kon de zwangerschap al niet genieten, en nu ook niet. Ik was depressief, en daar schaamde ik me enorm voor.

“Ik wilde voor mijn dochter zorgen en daarna naar bed. En dat was niet gezond, dat zag ik zelf ook”

Sandra

Het gevoel dat je faalt

Het voelde alsof ik faalde, alsof ik niet kon wat iedereen wel leek te kunnen. Alle ballen hoog houden: een gezin, werk, een sociaal leven. Maar niets daarvan lukte meer, en eerlijk gezegd wilde ik het ook niet meer.

Ik wilde voor mijn dochter zorgen en daarna naar bed. En dat was niet gezond, dat zag ik zelf ook. Ik wilde de beste mama voor mijn dochter zijn, maar dat was ik niet als ik ongelukkig was. Social media doet je geloven dat je als moeder gelukkig moet zijn, zeker als IVF-moeder. En ik was ook dolgelukkig dat ik haar had. Maar verder was ik nergens meer gelukkig over. Was er dan iets mis met mij als ouder?

Mama, fabriek, robot

Het was een simpel moment, maar tegelijk een groots moment. Ik zat op de bank, starend naar de tv. En ineens dacht ik: ik ben niemand. Ik ben haar mama, een fabriek en een robot. Maar meer ook niet, ik was leeg.

Dat was een beangstigend moment, omdat het voelde als de bodem van de put. Wat als dit altijd zo bleef? Wat als ik gewoon een slechte moeder was? Dat was het moment dat ik besloot, zo kan het niet verder. Ik heb hulp nodig.

“Ik wil mijn dochter leren dat ze niet alles alleen hoeft te doen, dat ze hulp mag vragen en dat haar mentale en fysieke gezondheid altijd voorop mag staan”

Sandra

Hulp vragen

Het was best eng om toe te geven dat het niet ging. Gelukkig snapte mijn man me helemaal, en de meeste van mijn familie en vrienden ook. Ze zagen hoe mijn leven werd opgeslokt door het moederschap en boden hulp aan.

Ik ging in therapie, paste mijn antidepressiva aan en probeerde vaker een pauze voor mezelf te nemen. Maar er miste nog iets. Mijn man pushte me om mijn creativiteit weer een kans te geven en mijn eigen bedrijf te starten, zodat ik weer het gevoel had dat ik ergens anders goed in was dan alleen mama zijn.

Wat het me leerde

Mijn man gaf uiteindelijk de doorslag om hulp te zoeken en meer voor mezelf te kiezen. Ons vangnet is niet groot, maar groot genoeg. En iedereen steunde mij in mijn zoektocht naar mezelf.

Als ik terugkijk, zie ik hoeveel dit me heeft veranderd. Voorheen probeerde ik alles zelf op te lossen, maar door mijn ziekte en het moederschap besefte ik dat dat niet werkt. Ik wil mijn dochter leren dat ze niet alles alleen hoeft te doen, dat ze hulp mag vragen en dat haar mentale en fysieke gezondheid altijd voorop mag staan.

Een betere moeder

Aan andere moeders wil ik meegeven: vraag om hulp, want het mag. Je hoeft het niet alleen te doen. Het is niet zwak, niet raar en zeker niet slecht. Het maakt je juist een betere moeder, een lievere, leukere moeder. Je mag ontzettend veel van je kind houden en er toch een carrière naast willen. Je mag helemaal verliefd zijn op je baby en toch soms ook met vriendinnen uit willen. Je mag het zwaar vinden. Je doet het goed.”

Dit is een ingezonden verhaal van Sandra.