Beeld: Canva
Opgebiecht: We kozen bewust voor een derde, maar ik trek het nu al niet
Mijn partner en ik hebben al twee kinderen. Hierin hadden we helemaal onze draai gevonden. Ineens voelde het idee van een derde als een soort kers op de taart. Net wat meer leven in huis, meer gezelligheid, en het plaatje klopte gewoon. Maar nu ben ik zwanger en helemaal in paniek: ik wil dit niet meer.
“We hebben een ritme, routine en overzicht. En daar hebben we lang voor moeten knokken. En nu we het net allemaal op de rit hebben, gaan we het weer helemaal omgooien”
Na de positieve test was ik eerst blij. Nog één keer zwanger, nog één keer die babyperiode, ik mag het allemaal nog een keer doen! Maar eigenlijk maakt die blijdschap nu steeds meer plek voor paniek.
De auto is te klein. We kunnen op geen enkele manier straks alle drie de kinderen vervoeren, er moet een nieuwe komen. Daarnaast past alles in ons huis nu net. Waar komt de kleine straks te liggen? De kosten voor de kinderopvang, extra boodschappen en kleding, het wordt allemaal duurder. En het belangrijkste, en hetgene waar ik slapeloze nachten van heb: de drukte.
Twee kinderen redden we goed, al is dat soms ook al druk. Drie kinderen, dat wordt chaos. Het is nu goed. Het is druk, maar precies te doen. We hebben een ritme, routine en overzicht. En daar hebben we lang voor moeten knokken. En nu we het net allemaal op de rit hebben, gaan we het weer helemaal omgooien. We kunnen nu allebei de kinderen aandacht geven. Ik ben zo bang dat het straks niet meer leuk is.
Het zijn allemaal vragen waar ik eerst volmondig ja op heb geantwoord, en nu de positieve test er is, begin ik te twijfelen. Ik voel me schuldig dat ik dit denk. Want dit was onze keuze. Dit kindje is zo gewenst geweest, maar die twijfel is er wel. Laat één ding duidelijk zijn: ik voel nu al liefde voor dit kindje. Maar er komen gewoon een hoop zorgen bij kijken. Misschien hoort het erbij, zijn het de hormonen en trekt het weg. Nou, ik hoop het maar. Want op dit moment zit ik met mijn hand op mijn buik en denk ik: waar ben ik aan begonnen? Ik hoop met alles dat we niet de verkeerde keuze hebben gemaakt.
Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.
Opgebiecht: Wat mijn zoon over zijn vader zei, kwam keihard binnen
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
Dit krijg jij voor Moederdag volgens je sterrenbeeld
Opgebiecht: mijn jongste is stiekem mijn favoriete kind
Opgebiecht: “Ik hield mijn adem in bij de uitgang, met een gestolen trui onder mijn jas”
Lieve mama, dit is heel herkenbaar. En heel eerlijk: Het leven met drie kinderen is (bij ons) ook chaotisch en soms super zwaar. Maar… Ik zou het niet meer willen missen. Er is zó veel liefde in huis. Dat is echt geweldig. Het komt echt goed. Praktische zaken vallen op hun plek. Je kunt dit ❤️