mamam1990: “Hoe ik mij deze zwangerschap heb gevoeld, wil ik nooit meer”

“Hier mijn laatste update. Het is een spannende zwangerschap geweest vanwege mijn historie. Tot week 22 kon ik mij, hoezeer ik ook wilde, niet binden met het kindje in mijn buik. Door mij hierover uit te spreken, kreeg ik vanuit anderen alleen maar begrip, gezien we zoveel hadden meegemaakt. Ik voel mij tot de dag van vandaag nog altijd schuldig hierover. Zij verdient namelijk ook liefde vanaf het begin in de buik. Nu zocht ik alsnog contact met haar middels mijn handen en probeerde daarbij zoveel mogelijk liefde te sturen.

Vanwege de medische indicatie hadden we vanaf week 20 elke 2 weken een echo. Dit gaf ons elke keer meer vertrouwen en rust dat het misschien echt allemaal goed zou komen. Bij elke echo kregen we voor ons gevoel een groen licht en de mededeling dat ze een gemiddeld kindje zou zijn. Nou, daar tekenen wij voor!

Lees ook

Weer een paar stappen verder

Vanaf week 22 nam mijn angst en onzekerheid echt in rap tempo af. We waren immers voorbij alle scenario’s die we hadden meegemaakt en daarbij durfde ik meer naar de toekomst te kijken. Dus toch maar een ander vloertje in de babykamer gelegd en het behang vervangen. De nesteldrang was een beetje aangeslagen.

Nu kan ik inmiddels het fantastische nieuws delen dat onze lieve meid is geboren en dat alles helemaal goed gaat met haar en mij. Vandaar dat dit nu mijn laatste update is. Hoe ik mij deze zwangerschap heb gevoeld, wil ik nooit meer. Daarbij houden we het bij ons gezin zoals het nu is.

Ik hoop met heel mijn hart dat anderen niet hoeven mee te maken wat wij hebben meegemaakt. Mocht dit wel zo zijn, hoop ik dat je iets van ondersteuning kunt vinden in mijn berichten, zodat je echt weet dat je niet de enige bent die dit doormaakt.”