
Beeld: Canva
We hadden net gehoord dat onze zoon Daan na de zomervakantie groep 7 over zou doen. Een moeilijke beslissing waar we als gezin veel verdriet van hadden. We wilden het eerst zelf rustig met Daan verwerken en daarna pas aan de buitenwereld vertellen.
Eén onschuldig appje
Alleen mijn vriendinnen wisten ervan. Een van hen heeft een zoon die een jaar jonger is dan Daan. Dat betekende dat Daan volgend schooljaar bij hem in de klas zou komen. Een klein lichtpuntje in een verder verdrietige situatie.
Een paar dagen later werd er in de klassenapp druk gepraat over speelafspraken voor de laatste schoolweek. Mijn vriendin reageerde enthousiast: “Misschien kan Daan ook? Hij zit volgend jaar toch bij onze kinderen.” Oeps.
Volgens mij stond ze er zelf totaal niet bij stil dat niemand dit nog wist. Ik stuurde haar meteen een appje, maar dat zag ze niet direct. Tegen die tijd hadden meerdere ouders het bericht al gelezen.
Via een klasgenootje
Nog voordat wij het zelf konden vertellen, kreeg ik appjes van andere moeders. En de volgende ochtend op het schoolplein vroeg een klasgenoot aan Daan of ‘hij écht bleef zitten.”
Mijn vriendin had het absoluut niet expres gedaan, maar dat maakte het niet minder pijnlijk. Het voelde ontzettend lullig dat mijn zoon zo’n ingrijpend nieuws via een klasgenootje hoorde, terwijl wij hem dat zelf hadden willen vertellen.
Ook benieuwd hoe social media voor onverwacht veel drama kan zorgen? Lees dan ook het verhaal van Donna, die spijt kreeg van één Instagram-post.
Ook iets meegemaakt in een appgroep, via social media, een datingapp, of via je telefoon? Meld je App Drama hier (anoniem) aan, en wie weet verschijnt je verhaal binnenkort op Mamaplaats!
De tweede naam van onze zoon zorgt al jaren voor verwarring
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Rosanne: “Mijn zoon zwaaide iedere ochtend naar dezelfde man, tot de man ineens begon te huilen”
Keet: “Een verloren wedstrijd eindigde in een enorme ouderruzie in de groepsapp”
Opgebiecht: dit was het moment waarop ik bang werd mijn kinderen kwijt te raken
Ik vraag me af waarom je het wel je vriendinnen al hebt verteld, maar je zoon, degene waar het om gaat, nog niet. Dit bespreek je toch eerst met hem?
Bijzonder dat jullie het pas zo laat wisten en dus veel te laat jullie zoon konden inlichten…
Zoiets is toch vaak halverwege het jaar toch al bekend
Wat ontzettend vervelend dat je zoon er op deze manier achter is gekomen dat hij blijft zitten. Dat is voor iedereen een nare situatie. Tegelijkertijd vind ik ook dat de verantwoordelijkheid hierin vooral bij jou als moeder ligt. Als je het nog niet met je zoon hebt kunnen of willen bespreken, zou ik het ook nog niet met anderen delen. De kans dat zoiets er dan per ongeluk uitrolt, is nu eenmaal aanwezig.
Ik snap niet dat je dit als ouder niet meteen bespreekt met je kind.. hoe pijnlijk dan ook, je kind blijft niet voor niets zitten en soms is een jaartje over doen juist fijn de druk is er vanaf. Als ouder zie je dit echt al maanden van te voren aankomen, de leerkracht en jullie hadden hem al kunnen voorbereiden meelopen met de andere klas in de laatste week.
Misschien niet leuk om te lezen, maar de fout lag niet bij je vriendin, maar bij jou had eerst je zoon op de hoogte gebracht ipv haar.
Het feit dat jullie het blijven zitten als verdrietig bestempelen, legt sowieso al een flinke lading op het gebeuren. Waarom is dat zo erg? Hoe denk je dat je zoon dat voelt? Blijven zitten is even balen, want je klasgenoten gaan door, maar wat fijn dat je kind niet op zijn tenen hoeft te lopen komend jaar. Nieuwe vrienden maken is zo weer gebeurt, altijd maar meer moeten kunnen dan waar je aan toe bent, dat achtervolgt een kind. Dus maak er niet zo,n drama van.