Zwanger met een spiraal: Carmen moest de moeilijkste keuze van haar leven maken

Twee streepjes

“Het was 11 juli 2023. Ik was vijf dagen overtijd, wat heel gek was, want ik had een heel regelmatige cyclus. Ik vertelde het tegen mijn moeder, die zei dat ze een zwangerschapstest voor me zou halen. Op dat moment dacht ik nog: dat zal wel niet nodig zijn, want ik heb toch een koperspiraaltje.

Diezelfde dag deed ik de test. Direct zag ik twee strepen verschijnen. Ik kreeg lichte paniek en liet trillend de test aan mijn moeder zien. Gelukkig reageerde ze heel rustig en steunde ze me, welke keuze ik ook zou maken.

Mijn toenmalige vriend heb ik die avond gefacetimed, omdat we niet samenwoonden. Hij reageerde in shock en zei dat hij er nog niet klaar voor was. De volgende ochtend ging ik naar de huisarts en kreeg ik een doorverwijzing naar het Beatrix Ziekenhuis in Gorinchem. Daar kreeg ik een inwendige echo. Ik bleek vijf weken en één dag zwanger te zijn.

Op 13 juli ging ik opnieuw naar het ziekenhuis. Daar kreeg ik mijn abortuspillen mee. Diezelfde avond nam ik de eerste pil in. Ik was emotioneel, maar dacht tegelijkertijd: ik wil het zo snel mogelijk achter de rug hebben.

“Ik kan sindsdien nooit meer normaal naar rompertjes kijken, zeker niet als ze in of voor een winkel hangen. Ik wend mijn blik altijd af”

Carmen

Het verdriet dat blijft

Een moment dat me altijd zal bijblijven, gebeurde toen ik het ziekenhuis uitliep met mijn abortuspillen. Toen ik door de gangen liep, kwam ik langs een winkeltje waar rompertjes hingen. Zodra ik die zag, barstte ik in huilen uit. Er waren veel mensen in het ziekenhuis, maar dat kon me op dat moment niets schelen. Ik was zo verdrietig dat ik zo snel mogelijk naar buiten liep.

Eenmaal in de auto heb ik harder gehuild dan ooit tevoren. Zelfs nu, drie jaar later, krijg ik er nog tranen van in mijn ogen. Ik kan sindsdien nooit meer normaal naar rompertjes kijken, zeker niet als ze in of voor een winkel hangen. Ik wend mijn blik altijd af, anders krijg ik gegarandeerd tranen.

Invloed op mijn relatie

De situatie heeft vooral invloed gehad op de relatie met mijn toenmalige vriend. Ik was teleurgesteld in hoe hij ermee omging. Hij was vooral opgelucht dat ik voor abortus koos en had naar mijn gevoel weinig begrip voor mijn emoties.

Het moment waarop ik echt boos werd, was toen ik de abortuspillen moest inbrengen. Hij vroeg of hij dat mocht zien, omdat hem dat leuk leek. Achteraf denk ik dat ik het toen meteen uit had moeten maken.

“Het kan iedereen overkomen. Wat je reden ook is, het is geen schande om een abortus te ondergaan”

Carmen

Geen spijt

Veel mensen denken dat ik spijt heb van mijn keuze, omdat ik vaak vertel hoe moeilijk ik het vond. Maar spijt heb ik niet. Ik had destijds wel een kinderwens, maar ik was er simpelweg nog niet klaar voor. Ik was 22 jaar, mijn toenmalige vriend en ik volgden allebei nog een bacheloropleiding, ik woonde thuis en werkte in de bediening. Mijn vriend woonde op kamers. Een kindje houden was op dat moment voor mij een nog moeilijkere keuze geweest.

Ik heb er geen trauma of PTSS aan overgehouden. Ik gun het iedereen om moeder te worden. Wel merk ik dat ik soms een heel lichte vorm van jaloezie voel als ik een zwangerschapsaankondiging op social media zie. Zelf vind ik dat een stomme gedachte, maar ik kan er niets aan doen.

Je bent niet alleen

Ik heb ervoor gekozen om mijn verhaal te delen op TikTok, om zo meer bewustwording te creëren en te laten zien dat het geen schande is. Het kan iedereen overkomen, ook als je nog zo voorzichtig bent met anticonceptie. Wat je reden ook is, het is geen schande om een abortus te ondergaan.

Als mijn verhaal ervoor zorgt dat iemand zich minder alleen voelt, dan is dat voor mij al waardevol. En als je wilt praten, je mag me altijd een berichtje sturen. Je bent niet alleen.”

Dit is een ingezonden verhaal van Carmen.