Lesley en Nick werden vader via draagmoederschap: “Het kostte ons alles, maar we kregen haar” 

Een traject met veel hobbels

“Wij hebben via hoogtechnologisch draagmoederschap een dochtertje gekregen van bijna drie jaar. Daar zijn we elke dag dankbaar voor. Maar dat traject staat ons nog heel helder bij.

Hoogtechnologisch draagmoederschap houdt in dat de eiceldonor en draagmoeder niet dezelfde vrouw mogen zijn. De draagmoeder is dus niet de biologische moeder van de kleine, maar echt alleen draagmoeder. Dat was een van de eisen van de kliniek en sloot ook goed aan bij de wensen van de draagmoeder.

Onzekerheid

We begonnen met een eiceldonor en een draagmoeder, maar halverwege haakte de eiceldonor af. Toen moesten we opnieuw beginnen en op zoek naar iemand anders. Gelukkig vonden we iemand die ons wilde helpen en konden we het traject opnieuw starten. Toch bleef het spannend, want niets is zeker in zo’n proces.

Onze dochter is uiteindelijk ontstaan na de vierde terugplaatsing. De eerste drie pogingen zijn mislukt. Dat zijn flinke klappen. Het is lastig om uit te leggen hoe dat voelt als je er niet zelf in zit. Niemand kan er iets aan doen, maar het vreet wel aan je. Het hele traject kost veel tijd, energie en geld. Onze omgeving heeft dat ook gezien. Ze zagen hoe we ermee bezig waren en wat het met ons deed.

“Dat moment was zo bijzonder. Na alles waar we doorheen waren gegaan, was ze er eindelijk”

Lesley en Nick

Kosten en regels 

Wat ook is blijven hangen, zijn de kosten. Alles is onverzekerd. We kregen bijvoorbeeld na één intakegesprek drie facturen: één voor ons, één voor de draagmoeder en één voor de eiceldonor. Dat voelde vreemd. We hebben dat toen aangekaart en onze factuur werd gecrediteerd. Een van de facturen van de dames werd niet gecrediteerd. Alle kosten van de dames bij de kliniek werden door ons betaald, dus het voelt alsof we dat gesprek alsnog dubbel betaald hebben.

Ook de Nederlandse wet rondom draagmoederschap maakt het er niet makkelijker op. Tijdens de rechtszaak werd er door de advocaat van het toen nog ongeboren kind gezegd dat het kind in een ‘ongewone situatie’ terecht zou komen. Twee mannen met een kind zou niet normaal zijn. Dat komt wel binnen. Want voor ons kind ís dit gewoon normaal. En wat is normaal, eigenlijk? We denken dat ieder gezinsleven anders en uniek is. Het beeld van vader, moeder en twee kinderen die voor altijd samen blijven, voelt eerder als iets van zestig jaar geleden. Tegenwoordig zijn er zoveel samengestelde gezinnen, alleenstaande ouders of gezinnen met twee moeders of twee vaders.

Dankbaar

Het moment dat onze dochter werd geboren, zullen we nooit vergeten. We mochten bij de bevalling zijn, dus stonden uiteindelijk met twee stellen op de verloskamer: de draagouders én wij als wensouders.

In het begin ondersteunden we de draagmoeder waar dat kon en na een tijd kon een van ons de kleine aanpakken toen ze eruit kwam. De ander heeft de navelstreng doorgeknipt. Dat moment was zo bijzonder. Na alles waar we doorheen waren gegaan, was ze er eindelijk.

“Bij twee vaders krijgen we ook vaak de vraag: wie is de echte vader? Bij een heterokoppel vraag je toch ook niet wie de biologische vader of moeder is?”

Lesley en Nick

Een bijzondere band

We hebben tijdens de zwangerschap een fijne band opgebouwd met de draagmoeder. Nu spreken we elkaar ongeveer eens per jaar als het uitkomt. Geen vaste datum, maar gewoon wanneer het past.

“Draagmoeders groeien niet aan een boom”

Het zou fijn zijn als er meer begrip zou komen voor mensen die in een draagmoederschapstraject zitten. Er zitten veel haken en ogen aan. En het is niet alleen maar voor homokoppels. Soms denken mensen dat het heel makkelijk is en dat iedereen die in dit traject zit elkaar kent. Dat is natuurlijk niet zo. Wij zeggen altijd: draagmoeders groeien niet aan een boom. Je moet daar echt geluk mee hebben, want adverteren is weer verboden in Nederland.

Bij twee vaders krijgen we ook vaak de vraag: wie is de echte vader? Dat blijft pijnlijk. Bij een heterokoppel vraag je toch ook niet wie de biologische vader of moeder is? We zijn allebei papa. We zorgen voor haar, voeden haar op, leren haar dingen over het leven en doen alles wat andere ouders ook doen. Tenminste, daar gaan wij vanuit. We zien soms ook situaties waarvan wij denken: nou, dat doen wij toch beter. Maar het belangrijkste is natuurlijk dat we allebei evenveel van haar houden.“

Dit is een ingezonden verhaal van Lesley en Nick.