
Beeld: Persoonlijk
Waarom Gemma na een onverwachte tweelingzwangerschap moest rouwen om haar oude leven
Niet iedere zwangerschap wordt meteen met blijdschap ontvangen. Soms is de schrik zo groot dat het je hele leven op zijn kop zet. Gemma* had al twee jonge kinderen toen ze onverwacht zwanger bleek van een tweeling. En die impact was zo groot, dat ze in een prenatale depressie belandde.
* Deze naam is gefingeerd. De moeder deelt anoniem haar verhaal.
De bom
“Ik kwam erachter dat ik ongepland zwanger was. Dat was al een enorme schok. Maar toen bleek dat het om een tweeling ging, stond mijn wereld helemaal op zijn kop.
Op dat moment had ik al twee jonge dochters. Mijn oudste was nog geen vier jaar en mijn jongste nog geen twee. Ik werkte, volgde daarnaast een interne opleiding en wilde op dat moment helemaal geen derde kindje. Laat staan twee.

“Ik voelde me ontzettend alleen. En ergens schaamde ik me ook. Hoe kon dit mij overkomen?”
Gemma
Een grote klap
Het hele eerste trimester was ik compleet van slag door het nieuws. Ik belandde in een prenatale depressie en kon er nauwelijks meer zijn voor mijn gezin. Ik moest stoppen met mijn interne opleiding en belandde in de ziektewet. Alles waar ik mee bezig was, viel stil. Ik trok me steeds verder terug. Ik ging mezelf isoleren en wist niet meer hoe ik verder moest.
Eenzaamheid
Naast de depressie kwamen er ook veel relatieproblemen. De zwangerschap zette ons huwelijk flink onder druk. Wat ik misschien nog wel het moeilijkst vond, was dat ik niemand kende die in dezelfde situatie zat. Ik kende geen gezinnen die eerst twee kinderen onder de twee hadden en daarna, binnen twee jaar, een tweeling kregen.
Ik had zoveel vragen. Hoe moesten we dit straks doen? Hoe zou ons leven eruitzien? Zou ik het allemaal wel aankunnen? Ik voelde me ontzettend alleen. En ergens schaamde ik me ook. Hoe kon dit mij overkomen?

“Ik heb echt gerouwd om wie ik was en langzaam moeten accepteren wie ik zou worden: een moeder van een groot gezin, vol liefde”
Gemma
Afscheid nemen van wie ik was
Als ik nu terugkijk, zie ik dat ik niet alleen moest wennen aan het idee van nog twee kinderen. Ik moest ook afscheid nemen van de moeder die ik tot dan toe was. Ik heb veel nagedacht over wat voor moeder ik wilde zijn. Twee kinderen vond ik al druk. Straks zouden het er vier zijn. Ik heb echt gerouwd om wie ik was en langzaam moeten accepteren wie ik zou worden: een moeder van een groot gezin, vol liefde.
Je bent niet alleen
Inmiddels weet ik dat mijn gevoelens er mochten zijn. Dat je verdriet, angst en liefde tegelijk kunt voelen. Daarom wil ik andere ouders meegeven dat je echt niet de enige bent, ook al voelt dat soms wel zo. Het is oké om te schrikken van een zwangerschap die anders loopt dan je had verwacht. En het is oké om hulp te vragen als het je even te veel wordt.”
Opgebiecht: Dit is misschien de meest egoïstische gedachte die ik als moeder heb gehad
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Haar pasgeboren zoon lag op de NICU, maar dit moment gaf Mellanie eindelijk hoop
Een paar minuten na mijn keizersnede waren we ineens ouders van een drieling
Zwanger én ambitieus: waarom Carolyn moest leren vertragen
Reacties
Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.