Alexandra wachtte vier jaar op een baby: “Voor het eerst viel alles op zijn plek“

“Ik was klaar met ‘het komt wel goed’”

Hun omgeving leefde mee, maar vooral online werd Alexandra echt begrepen. “Iedereen zei: het komt wel goed. Maar daar was ik op een gegeven moment echt klaar mee. Op Instagram begon ik voorzichtig te delen waar we doorheen gingen. Daar haalde ik zoveel steun uit. Ineens merkte ik hoeveel mensen hiermee worstelen, terwijl er nog steeds zo weinig over wordt gepraat. Dat vond ik echt bizar.”

”Dit was het eerste moment in vier jaar dat mijn onderbuikgevoel weg was. Voor het eerst wist ik dat het goed zou komen”

Alexandra

Toen alles op zijn plek viel

Uiteindelijk kwamen ze terecht bij een andere kliniek in Spanje. “Voor het eerst hadden we een arts die heel duidelijk zei waar het probleem volgens hem zat: bij de innesteling. Dat gaf zoveel rust. We besloten een maand naar Spanje te gaan voor het traject.  Ons werk was heel flexibel en zei: ga dit gewoon doen. Dus dat deden we. We stapten in het vliegtuig en gingen een maand naar Alicante. Het voelde bijna alsof we daar even woonden.”

Daar ontdekten artsen dat haar immuunsysteem te sterk reageerde, waardoor haar lichaam een embryo afstootte. ”Ik kreeg een uitgebreid behandelplan om mijn lichaam klaar te maken voor een terugplaatsing. Dit was het eerste moment in vier jaar dat mijn onderbuikgevoel weg was. Voor het eerst wist ik dat het goed zou komen.”

“Vier jaar lang draaide alles om zwanger worden. Daardoor vergat ik soms te leven“

Alexandra

14 februari

Na de terugplaatsing volgde eindelijk een positieve zwangerschapstest. “Ik voelde eindelijk rust. We hadden zoveel vertrouwen in deze behandeling. Toen de kliniek mijn uitgerekende datum berekende, bleek die op 14 februari te vallen. Dat was de dag dat wij twaalf jaar samen zouden zijn. Het cirkeltje was voor ons rond.”

De zwangerschap was spannend. “Ik kon pas echt een beetje genieten na 25 weken. Daarvoor was ik bij elke echo bang dat het mis zou gaan.”

Bewust genieten

Ook de bevalling vond ze heftig. “Ik dacht alleen maar: ik ga dit nooit meer doen. Maar toen hij er eenmaal was, voelde ik vooral opluchting. En als ik nu naar hem kijk, voel ik zoveel liefde. Ik kan nog steeds niet geloven dat hij er eindelijk is.” 

Als ze terugkijkt, ziet ze ook wat het traject haar heeft gekost. “Vier jaar lang draaide alles om zwanger worden. Daardoor vergat ik soms te leven. Nu wil ik bewust genieten van wat er is. Een wens voor een tweede kind is er nu even niet. Ik dacht altijd dat ik een gezin van drie kinderen wilde, wie weet komt het nog. Maar nu wil ik van ieder moment met hem en met mijn vriend genieten. Want dat heb ik de afgelopen jaren te weinig gedaan.”

Meer van Alexandra volgen? Op Instagram deelt ze haar verhaal over haar fertiliteitstraject en het moederschap!