Suzan en haar gezin verkochten alles voor een wereldreis op wielen

Leven in Bangkok

Suzan woonde met haar gezin in Bangkok toen het begon te kriebelen. Door corona konden ze niet terug naar Nederland en kwam er niemand naar hen toe. Hun leven daar werd steeds meer “gewoon”, en juist toen wilden ze iets nieuws. 

“Mijn man was altijd al gek op oude brandweerwagens. Op een gegeven moment dachten we: wat als we er eentje kopen, ombouwen tot camper en gewoon gaan? We hebben die truck online gekocht, zonder hem echt te zien. Ook de verbouwing en het transport regelden we op afstand. Best spannend, want het was het duurste voertuig dat we ooit hadden gekocht.”

“We gaven onze oudste elke dag een beetje les, maar uiteindelijk leerden ze zoveel van de reis zelf”

Suzan

Alles achterlaten

Na 3,5 jaar Thailand keerden ze kort terug naar Nederland. Hun huis was verkocht, dus de timing voelde goed. “Dat was eigenlijk het perfecte moment. We zijn in januari teruggevlogen en op 1 april naar Canada gegaan. Toen begon het echt. We hadden de truck amper gezien, maar we gingen er gewoon voor.”

Twijfels en thuisonderwijs

Hoewel het grote avontuur haar riep, waren er ook twijfels. “Vooral over homeschooling. Je vraagt je toch af of je het wel goed doet. Maar onderweg bleek thuisonderwijs minder ingewikkeld dan we dachten. We gaven onze oudste elke dag een beetje les, maar uiteindelijk leerden ze zoveel van de reis zelf. Van natuurparken, van mensen, van alles wat ze zagen. Ze spreken nu vloeiend Engels.”

“Mensen zeggen vaak dat we geluk hebben gehad, maar zo voelt het niet. We hebben dat geluk zelf opgezocht”

Suzan

Niet alleen maar vrijheid

Het leven in een camper klinkt romantisch, maar dat beeld klopt niet altijd. “Het lastigste was echt de ruimte. Je zit constant op elkaars lip. Tijd voor jezelf is er nauwelijks. Je zit in elkaars poeplucht. En je moet ook gewoon dingen regelen: water, benzine, boodschappen. Als je geen slaapplek vindt, sta je op een parkeerplaats bij een supermarkt. Dat is nou niet bepaald romantisch wakker worden.”

Maar alle herinneringen maken het allemaal waard. “In Mexico zaten we in een bootje en zwommen walvishaaien om ons heen. Ze kwamen zo dichtbij dat we ze konden aanraken. Dat gevoel, hoe groot ze zijn en hoe rustig ze bewegen, vergeet ik nooit meer. We zaten daar met z’n allen en dachten alleen maar: hiervoor doen we het.”

Een nieuw leven in Italië

Na 2,5 jaar kregen ze steeds meer behoefte aan stabiliteit. Die vonden ze in Italië. “We zijn door Europa gaan rijden en uiteindelijk voelde Italië goed. We wilden al langer een B&B beginnen en dat hebben we hier gedaan. We hebben appartementen, een grote tuin aan een rivier waar kinderen kunnen spelen, een zwembad en een speelplek voor kinderen, een levensgroot schaakspel. Het moest een plek worden waar gezinnen zich echt vrij voelen en waar ze zich vermaken.”

Het avontuur blijft

Ze hebben nu dan wel een vaste plek, de drang om te reizen verdwijnt niet zomaar. “We werken hard, maar het voelt goed. De kinderen doen het goed hier. En toch blijft het reizen trekken. Dat zit gewoon in ons.”

Deze reis heeft hun gezin dichter bij elkaar gebracht. “Het heeft ons veel geduld gegeven en vooral een gevoel van vrijheid. Mensen zeggen vaak dat we geluk hebben gehad, maar zo voelt het niet. We hebben dat geluk zelf opgezocht. We wilden dit heel graag en zijn er gewoon voor gegaan, ook al betekende dat moeilijke keuzes maken en onzekerheid. Het is niet altijd makkelijk geweest, maar als je het niet probeert, weet je ook nooit wat het je had kunnen brengen.”

Zelf even ontsnappen aan de drukte? Bekijk hier de B&B Le case di Rosie in de Toscane (Pian di molino)