Die middag maakte Gwen de babykamer af, uren later stond haar wereld stil 

Ineens voelde ik haar veel minder

“Ik was 32 weken zwanger van onze dochter Fé toen ik aan het einde van de dag ineens minder leven voelde. De hele dag was er niks aan de hand geweest. Ik had ’s avonds ons ziekenhuis gebeld omdat het me toch niet helemaal lekker zat. Ik voelde haar nog wel, maar een stuk minder.

Wij werden doorgestuurd naar het ziekenhuis bij ons in de buurt omdat ze dachten dat Fé aan het indalen was. We werden aan de CTG gelegd en die mevrouw raakte licht in paniek omdat ze het hartje niet kon vinden. Er werd een echoscopiste bijgehaald en die vertelde zonder enige aankondiging dat Fé was overleden.

Zonder informatie of medeleven stonden we na een half uurtje weer buiten. Echt verschrikkelijk en onmenselijk. Van alles ging door mijn hoofd, maar ik was vooral in shock. ’s Middags werd de box nog in elkaar gezet en ’s avonds was onze wereld ingestort.

“Eindelijk was onze dochter daar. Maar we wisten ook dat we afscheid van haar moesten nemen”

Gwen

Je wordt geleefd

Het besef kwam pas dagen later. In de periode voor de bevalling en daarna word je echt geleefd. Mijn bevalling duurde bijna een week, maar de dagen daartussen zijn voor mij nog steeds één grote waas.

Ik heb nog nooit zoveel verdriet gevoeld als toen. En eerlijk gezegd draag ik dat verdriet nog iedere dag met me mee. Je staat ermee op en gaat ermee naar bed. De dag waarop Fé overleed, staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. De hele dag leek er niets aan de hand en ’s avonds was alles ineens anders.

Het mooiste en pijnlijkste moment

Van de bevalling herinner ik me sommige stukjes nog wel en andere helemaal niet meer. Sommige herinneringen zijn later teruggekomen, andere waarschijnlijk nooit meer. De bevalling duurde ontzettend lang, maar toen het eenmaal op gang kwam, ging het snel.

Toen Fé op mijn borst werd gelegd, was dat het mooiste en tegelijkertijd het pijnlijkste moment van mijn leven. Eindelijk was onze dochter daar. Maar we wisten ook dat we afscheid van haar moesten nemen. Ons allermooiste meisje Fé werd geboren op 24 november 2024 om 10.24 uur.

“Ik mis Fé elke minuut van de dag. Maar ik weet dat ze altijd bij mij is”

Gwen

Anders naar het leven kijken

Door alles wat er gebeurd is, verander je als mens. Je zal nooit meer helemaal je oude zelf zijn en dat is ook helemaal prima, als ik voor mezelf spreek. Je leert met jezelf leven, wat je juist wel wilt of niet. Wie je om je heen wilt hebben of juist niet.

Mijn vriend en ik zijn hier samen heel sterk uitgekomen. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Ook leer je de mensen om je heen op een andere manier kennen. Het is voor iedereen moeilijk, maar ik ben dankbaar voor iedereen die dichtbij ons is gebleven.

Mijn zwangerschap was heel fijn. Precies zoals een zwangerschap hoort te zijn. Dat het zo is afgelopen, had ik echt nooit verwacht. Ik mis Fé elke minuut van de dag. Maar ik weet dat ze altijd bij mij is. Ik hoop dat ze heel trots is op ons, net zoals wij op haar zijn.

Wees lief voor elkaar

Het heeft heel veel met mij gedaan. Wij weten als geen ander dat het leven binnen tien minuten compleet op zijn kop kan staan. Nu ik moeder ben, ben ik een stuk opener. Ik praat graag over Fé en vertel graag over haar. Vroeger wilde ik alles zelf doen, nu vraag ik sneller om hulp.

Wat ik ouders wil meegeven die hetzelfde hebben meegemaakt of nu in deze situatie zitten: praat met elkaar en wees lief voor elkaar. Iedereen rouwt op zijn of haar eigen manier. Probeer elkaar daarin te vinden en samen verder te gaan, hoe moeilijk dat ook is.”

Dit is een ingezonden verhaal van Gwen.