Demi hoorde alleen maar horrorverhalen over een stuitbevalling, tot ze het zelf meemaakte

Een langverwachte zwangerschap

“Na twee ICSI-trajecten kon ik het bijna niet geloven toen ik een positieve zwangerschapstest in handen had. Tijdens mijn hele zwangerschap was ik ontzettend moe, maar ik vond het geweldig om mijn lichaam te zien veranderen.

Bij iedere controle bleek onze dochter met haar billen naar beneden te liggen. In het begin dachten we daar nog niet zoveel over na. Ze had nog genoeg tijd om te draaien. Tot de gynaecoloog tijdens een echo zei dat ze nu toch wel snel moest gaan draaien. Vanaf dat moment begon de onzekerheid.

“‘Pop.’ Mijn vliezen braken. Toen pas besefte ik dat mijn babytje bijna geboren zou worden”

Demi

Alles geprobeerd

We probeerden van alles. Ik kreeg een homeopathisch middel, deed oefeningen van Spinning Babies en uiteindelijk probeerden artsen in het ziekenhuis een versie. Daarbij proberen ze de baby via je buik te draaien. Dat was allesbehalve prettig en het werkte ook niet. Onze dochter lag al weken precies hetzelfde en had duidelijk besloten dat ze lekker zo bleef liggen.

Toch een natuurlijke bevalling

Ik had tijdens mijn zwangerschap juist veel positieve bevallingsverhalen gelezen. Ik vond het altijd heel mooi als vrouwen beschreven wat voor oerkracht er vrijkomt tijdens de bevalling en ik wilde dat zelf ook meemaken. Door alle negatieve verhalen over stuitbevallingen dachten mijn man en ik eerst dat een keizersnede de veiligste keuze zou zijn. Dat vond ik ontzettend jammer, want ik wilde mijn dochter graag zelf op de wereld zetten.

Tijdens een gesprek met de gynaecoloog haalde zij ons over om toch een natuurlijke bevalling te proberen. Ze vertelde dat het ziekenhuis een gespecialiseerd stuitteam had en dat we op ieder moment alsnog voor een keizersnede konden kiezen als dat nodig was.

Ineens ging het snel

Een week voor mijn uitgerekende datum kreeg ik pijnscheuten in mijn buik. Ik dacht dat het voorweeën waren, maar mijn man wilde toch het ziekenhuis bellen. In het ziekenhuis bleek dat ik inderdaad weeën had, al waren ze nog niet heel krachtig. Ze wilden me eigenlijk weer naar huis sturen.

Tot ik me vlak voor het afkoppelen van de CTG omdraaide. ‘Pop.’ Mijn vliezen braken. Toen pas besefte ik dat mijn babytje bijna geboren zou worden. Ik werd compleet overmand door emoties en heb ongeveer een uur alleen maar gehuild.

8 centimeter

Rond zes uur kregen we te horen dat het nog wel even kon duren. Mijn man haalde de vluchtkoffer uit de auto en we probeerden zelfs nog een serie te kijken. Maar rond negen uur werden de weeën veel heftiger. Ik dacht dat ik nog nauwelijks op weg was en vroeg om een ruggenprik. Tot de gynaecoloog zei: “Je hebt al 8 centimeter ontsluiting.”

“Van tevoren was ik door alle verhalen best bang geworden voor een stuitbevalling. Daarom vind ik het juist zo belangrijk dat er ook positieve ervaringen worden gedeeld”

Demi

Een prachtige stuitbevalling

Rond half elf mocht ik voorzichtig mee gaan persen. De persfase duurde uiteindelijk maar 22 minuten. Ik beviel op handen en knieën. Eerst werden de billen van onze dochter geboren. Ik snap nu precies waarom vrouwen het over de ‘ring of fire’ hebben. Haar billen gingen eerst nog een paar weeën lang heen en weer, maar bij een wee bleven ze hangen. Wat een verschrikkelijke pijn. Nog één keer goed persen en ineens was ze daar.

De gynaecoloog van het stuitteam kwam twee minuten voor de geboorte binnen. Uiteindelijk is alles zo goed gegaan dat hij nauwelijks iets hoefde te doen. Ik draaide me om en zag een klein, grijs en slijmerig hoopje op het bed liggen. Ik pakte haar meteen op en hield haar zo dicht mogelijk tegen me aan. Dat moment vergeet ik nooit meer!

Meer vertrouwen

Omdat ze in stuit had gelegen, moest onze dochter na twaalf weken nog een controle van haar heupjes krijgen. Ze droeg een paar weken een spreidbroekje, maar gelukkig is dat inmiddels niet meer nodig. Als ik nu terugkijk, ben ik vooral trots. Ik kreeg precies de bevalling waar ik op had gehoopt: zonder medische interventies, op eigen kracht en met alle aanmoediging van mijn man.

Van tevoren was ik door alle verhalen best bang geworden voor een stuitbevalling. Daarom vind ik het juist zo belangrijk dat er ook positieve ervaringen worden gedeeld. Je hoort bijna nooit iets positiefs over een stuitbevalling, terwijl die ook heel mooi kan verlopen. Ik hoop dat mijn verhaal andere vrouwen wat meer vertrouwen geeft als een vaginale stuitbevalling voor hen een veilige optie is.”

Dit is een ingezonden verhaal van Demi.