Waarom is mijn libido verdwenen na mijn tweede kindje? Dit had niemand mij verteld 

De wens voor een tweede kindje

Vrij snel na de geboorte van Romée begon het alweer te kriebelen. Ik gaf 7,5 maand borstvoeding en mijn cyclus was nog niet teruggekeerd. Rond diezelfde periode stopte ik met borstvoeding geven. Niet puur vanwege onze kinderwens, maar ook omdat Romée steeds minder interesse had in de borst en het voor ons allebei een mooi moment voelde om af te sluiten. Al snel raakte ik zwanger, na twee rondes. Helaas eindigde dit in een vroege miskraam. Nu weet ik dat het niet uitmaakt hoe vroeg je een miskraam krijgt: het doet ontzettend veel met je.

Onze reis naar een tweede kindje ging daarom verder. Ik had een lange en wat onregelmatige cyclus. Maand in, maand uit deed ik ovulatietesten. Als ik een positieve ovulatietest had, liet ik dat direct weten aan mijn partner. Die kans moest benut worden! Daarnaast waren we om de dag intiem richting mijn vruchtbare periode en rond mijn eisprong zelfs dagelijks. Je kunt je voorstellen dat dat soms best een opgave was.

“De maanden gingen voorbij. Ik gaf nog steeds borstvoeding en de intimiteit was er echt heel weinig. Wat was er mis met mij? Wat vond mijn partner hiervan?”

Toen seks een verplichting werd

Op een gegeven moment besloten we naar de gynaecoloog te gaan om te onderzoeken of er misschien iets was waardoor mijn cyclus zo lang was. Mijn menstruatie kwam ook te snel na mijn eisprong. Dat verhaal bewaar ik voor een andere keer, maar uiteindelijk bleek het om iets relatief kleins met mijn schildklier te gaan.

Toen dat eenmaal behandeld was, raakte ik vrijwel direct zwanger. Na ruim een jaar proberen en een miskraam verder was het eindelijk gelukt. De intimiteit hoefde niet langer gepland te worden. Eenenveertig weken en drie dagen droeg ik Lola in mijn buik. Daarna werd ik ingeleid.

Borstvoeding en een verdwenen libido

Ik wilde graag weer borstvoeding geven. Bij Romée had ik als doel een jaar borstvoeding te geven, maar dat was toen niet gelukt. Daarom wilde ik bij Lola geen doel stellen. Ik wilde in ieder geval drie maanden volmaken. De borstvoeding verliep opnieuw heel soepel. Lola was een heerlijke baby en is nu een heerlijke dreumes. Alleen mijn behoefte aan intimiteit bleef weg.

Natuurlijk waren we af en toe intiem en had ik soms ook echt zin. Maar meestal kwam die behoefte pas op gang wanneer ik besloot mij eraan over te geven. De maanden gingen voorbij. Ik gaf nog steeds borstvoeding en de intimiteit was er echt heel weinig. Wat was er mis met mij? Wat vond mijn partner hiervan?

Ik zat er behoorlijk mee en heb dat gelukkig altijd eerlijk besproken met mijn partner. Onze communicatie is heel goed en dat redt ons echt. Mijn partner is ontzettend lief en begripvol. Natuurlijk had hij vaker behoefte aan intimiteit dan ik, maar hij begreep waar ik doorheen ging. En laten we niet vergeten dat ik op dat moment ook al bijna vier jaar gebroken nachten achter de rug had door het slechte slapen van onze oudste dochter.

Er bleek helemaal niets mis met mij

Ik snapte het niet, totdat ik hierover sprak met mijn psycholoog én met mijn vriend ChatGPT. Er bleek eigenlijk een heel logische biologische verklaring achter te zitten. Zolang je borstvoeding geeft, staat je lichaam vooral in het teken van het voeden van een kindje, niet van het maken van een nieuw kindje. Tijdens het geven van borstvoeding maakt je lichaam veel prolactine aan. Dat hormoon stimuleert de melkproductie, maar remt ook de aanmaak van hormonen die betrokken zijn bij vruchtbaarheid en libido. Daarnaast sliep ik slecht. Mentaal ging ik soms echt door het gaatje. En met mijn ADHD-brein overdenk ik sowieso alles en sta ik altijd ‘aan’.

Daar kwam nog iets bij. Ruim een jaar lang hadden wij seks vooral gezien als een middel om zwanger te worden. Gepland. Uitgerekend. Soms snel tussendoor omdat mijn ovulatietest positief was. Misschien had mijn lijf seks daardoor vooral gekoppeld aan het maken van een kindje in plaats van aan iets leuks en iets wat juist zorgde voor verbinding. Toen ik dat besefte, voelde ik mij opgelucht. Er was niets mis met mij.

“Ik merk echt verschil tussen de Robin die borstvoeding geeft en de Robin na het stoppen”

Langzaam voelde ik mij weer mezelf

Rond Lola’s eerste verjaardag wilde ik stoppen met borstvoeding geven. Alleen had Lola een sterke slaap- en borstassociatie opgebouwd. Overdag stoppen lukte prima, maar de nachtvoedingen bleven. Toen we daar uiteindelijk vanaf waren, kon ik volledig stoppen met voeden. Zelfs daarna duurde het nog weken voordat ik mij weer helemaal mezelf voelde.

Mijn libido kwam langzaam terug. Ik voelde mij energieker, meer mezelf en ondertussen begonnen mijn kinderen eindelijk beter door te slapen. Ik merk echt verschil tussen de Robin die borstvoeding geeft en de Robin na het stoppen. Heb ik spijt van het geven van borstvoeding? Zeker niet. Ik ben trots dat ik mijn kinderen zo lang het beste heb kunnen geven en zou het zo weer doen.

Het hoeft niet perfect te zijn

Natuurlijk zijn er nog steeds weken waarin er bijna geen intimiteit is. En er zijn ook weken waarin we meerdere keren intiem zijn. Ik denk dat dat er gewoon een beetje bij hoort.

Ik werk als zzp’er als content creator, run een bedrijf samen met een vriendin, doe vanwege het werk van mijn partner alle ochtenden doordeweeks alleen met de kinderen en sta eigenlijk altijd ‘aan’ met mijn overactieve en overdenkende brein. Maar één ding weet ik nu zeker: er is niets mis met mij.

Herken jij dit?

Ik ben benieuwd hoe dat voor jou was. Verdween jouw libido ook tijdens het geven van borstvoeding? Of was jouw behoefte aan intimiteit juist snel weer terug na de bevalling?