Postpartum depressie herkennen: de signalen die veel moeders over het hoofd zien

Hoe herken je een postpartum depressie die niet aan het standaardplaatje voldoet?

Lieve mama, juist dan kan het lastig zijn om te herkennen dat er meer aan de hand is.

Een postpartum depressie ziet er namelijk lang niet altijd uit zoals we vaak denken. Veel vrouwen blijven maandenlang rondlopen met klachten omdat ze zichzelf niet herkennen in het beeld dat overal wordt geschetst. Ze vertellen zichzelf dat ze gewoon moe zijn. Dat het erbij hoort. Dat iedere moeder het zwaar heeft. Of dat ze niet moeten zeuren, omdat ze immers een gezonde baby hebben.

Ondertussen voelen ze diep van binnen dat ze niet meer de vrouw zijn die ze vóór de zwangerschap waren.

Waarom voelen sommige moeders zich vooral leeg?

Wat ik vaak in mijn praktijk hoor van moeders, is dat ze niet per se verdrietig zijn, maar vooral leeg. Alsof alle energie langzaam uit hen is weggelekt.

De dagen volgen elkaar op en alles wat gedaan moet worden, gebeurt ook. De voedingen worden gegeven, de luiers worden verschoond en de boodschappen worden gehaald. Maar waar er vroeger momenten van plezier, enthousiasme of spontaniteit waren, voelt nu alles vlak.

Alsof je op de automatische piloot leeft en de dagen vooral probeert door te komen.

Kan een postpartum depressie zich uiten in boosheid of irritatie?

Bij andere vrouwen uit een postpartum depressie zich juist op een heel andere manier. Zij merken dat ze sneller geïrriteerd raken, een korter lontje hebben of voortdurend gespannen zijn.

Kleine dingen kunnen ineens grote emoties oproepen. Een huilende baby, een partner die iets vergeet of een onverwachte verandering in de planning kan voelen als de spreekwoordelijke druppel.

Daarna volgt vaak direct het schuldgevoel. Want wat voor moeder wordt er nu boos om zoiets kleins?

Toch heeft dit meestal weinig te maken met zwakte of onvermogen. Wanneer je al maanden uitgeput bent, zowel lichamelijk als emotioneel, wordt het simpelweg moeilijker om prikkels te verwerken.

Waarom kan perfectionisme een signaal zijn van een postpartum depressie?

Een postpartum depressie kan zich ook verbergen achter perfectionisme. Achter een moeder die alles onder controle probeert te houden. Die voortdurend bezig is met lijstjes, schema’s en verantwoordelijkheden. Die altijd doorgaat en zelden om hulp vraagt.

Van buitenaf lijkt het alsof ze het allemaal fantastisch doet, terwijl ze vanbinnen steeds verder verwijderd raakt van zichzelf.

Veel vrouwen hebben jarenlang geleerd sterk te zijn, door te zetten en niet te klagen. Juist daardoor herkennen ze vaak niet dat ze eigenlijk al veel te lang over hun eigen grenzen heen gaan.

Kunnen angstige gedachten bij een postpartum depressie horen?

Daarnaast zijn er moeders die vooral last hebben van angstige gedachten. Hun hoofd staat voortdurend aan. Ze maken zich zorgen over de gezondheid van hun baby, over hun eigen functioneren of over dingen die misschien nooit zullen gebeuren.

Zelfs wanneer hun kindje eindelijk slaapt, lukt het niet om zelf tot rust te komen. Hun lichaam ligt in bed, maar hun gedachten blijven doorgaan.

Dat voortdurende gevoel van alertheid kan ontzettend uitputtend zijn en wordt niet altijd direct gekoppeld aan een postpartum depressie.

Waarom voelen zoveel moeders zich alleen?

Wat deze ervaringen gemeen hebben, is dat veel moeders zich er alleen in voelen.

Ze kijken om zich heen en zien andere vrouwen die lijken te genieten van het moederschap. Op social media zien ze lachende gezichten, gezellige uitjes en perfect ogende gezinsmomenten. Daardoor ontstaat al snel het idee dat zij de enige zijn die worstelen. De enige die zich overweldigd voelen. De enige die niet voortdurend genieten.

Maar de werkelijkheid is dat veel meer vrouwen hiermee te maken hebben dan we denken.

Lieve mama, als je merkt dat je jezelf niet meer herkent, dat je voortdurend moe bent, sneller geïrriteerd raakt, nergens echt naar uitkijkt of het gevoel hebt dat je vooral aan het overleven bent, neem dat gevoel dan serieus.

Niet omdat er iets mis met je is, maar omdat jouw welzijn net zo belangrijk is als dat van je kindje. Het feit dat je nog functioneert, betekent niet automatisch dat het goed met je gaat. Je hoeft niet eerst volledig vast te lopen voordat je aandacht mag besteden aan wat jij nodig hebt.

Misschien lees je dit en voel je ergens een klein stukje herkenning. Misschien herken je jezelf in de vermoeidheid, de leegte, de onrust of het gevoel dat je jezelf bent kwijtgeraakt.

Weet dan dat je niet alleen bent. En weet ook dat er hulp mogelijk is. Je hoeft niet te wachten tot het erger wordt. Je hoeft niet eerst te bewijzen hoe zwaar je het hebt. Je mag hulp vragen op het moment dat je voelt dat je die nodig hebt.

Heb je na het lezen van deze blog een hulpvraag, loop je ergens tegenaan of wil je gewoon eens je verhaal delen? Stuur mij gerust een e-mail via info@froufroubegeleiding.nl. Ik ga je hiermee helpen.