Snap
  • Zwanger
  • zwangerschap
  • Hsg
  • eilijderdoorgankelijkheid
  • wachtenoponwonder

Eerste onderzoek - HSG

hystero salpingo- grafie (HSG)

Nadat ik de telefoontje van de gyneacoloog kreeg dat de kiste iets ander kon zijn, kreeg ik hartkloppingen en onrust trad weer op. Daarnaast wilde ze ook is doorgankelijkheid onderzoek doen voor de eileiders. Dit was een test wat ze vaak doen voordat ze ivf of andere 'kunstmatige' toepassing voor verwezenlijke van zwangerschap. Ik zei misschien te snel Ja derop.. 

Aan de telefoon begreep ik niet goed dat de bloedonderzoek naar eventueel tumor was. Daar kwam ik achter toen ik naar de term zocht.. Best wel eng.. dat is natuurlijk een nachtmerrie voor iedereen ook voor mij. 

De dagen liepen voorbij en de dag voor de ziekenhuis onderzoek, begonnen mijn handen te trillen van angst. Daar lag ik dan met opgeheven benen. Ik vroeg nog aan het begin of het pijn doet, ja zeiden ze als je menstruatie. Mijn menstruatie is best hevigg. Ahh plaatsen van de bek, ontsmetting , de slang .. Rustig proberen adem te halen.. Op het moment dat de vloeistog mijn baarmoeder vulde, kon ik het niet meer volhouden. Tranen liepen over mijn wangen, ging toch de hand van de zuster vasthouden. Corona of niet.. Ik had op dat moment een hand nodig om vast te houden. Ademhaling vanmij werd onrustiger. Vond het veel zwaarder dan wat er op de formulier stond.. Nu kon ik meekijken op de scherm..  Linker eilijder begon zich te vullen maar rechter zagen ze even niet. Gyneacoloog ging verder vullen met voeistoff uiteindelijk was dat ook zichtbaar. Voor de onderzoek ging ik op internet al kijken hoe het eruit ziet als het goed en slecht is.. Ik vond de eilijders wel dik gevuld.. maar ze waren wel zichtbaar. Over het algemeen is dat een goed teken.  Toen was de onderzoek klaar... ik probeerde te zitten, met menstruatie pijn. Ik was blijkbaar heel bleek geworden.. misschien niet alleen door de pijn maar ook de angst om iets negatiefs te horen. 

Van de aanwezige gyn. kreeg ik te horen dat de eilijders doorgankelijk zijn.. Wat een opluchtingg.. maar dat moet ik nog wel van mijn eigen gyn.. ook horen.  

En nu ben ik aan het wachten of dat 12 cm kiste of tumor is...  Ik had nog nooit gedacht dat het allemaal zo moeilijk zijn. In mijn ogen was het of iedereen gewoon zomaar zwanger werden..

Voor de vrouwen die dit lezen.. Ik stuur jullie al mijn liefdee.. Wat hebben jullie allemaal moeten doormaken..