Odette: “De buschauffeur maakte mijn dagen ongemerkt een stuk lichter”

Afhankelijk van de bus

Bij onze halte is het vanaf de bushalte nog een stuk lopen naar huis. Voor de meeste mensen is dat geen probleem, maar voor mij voelden die laatste paar honderd meter vaak als de zwaarste van de hele dag. Zeker als mijn zoontje in slaap was gevallen of zich niet lekker voelde. Dan moest ik de buggy vooruitduwen, de rest van mijn spullen dragen en ondertussen hopen dat ik zonder al te veel moeite thuiskwam.

“Blijf nog heel even zitten”

Op een middag stapten we weer in bij een buschauffeur die we wel vaker zagen. Toen we bij onze halte aankwamen en ik opstond om uit te stappen, zei hij ineens: “Blijf nog heel even zitten.” Hij reed nog een klein stukje verder, tot vlak bij het zebrapad dat het dichtst bij mijn straat lag. Officieel was dat geen halte, maar het was wel een veilige plek om even stil te staan.

“Zo hoef je net iets minder ver te lopen.” Ik wist niet goed wat ik moest zeggen. Het scheelde misschien maar een paar minuten lopen, maar voor mij maakte het een wereld van verschil. De bushalte ligt aan een lange weg en ik denk dat hij me al een paar keer vanuit zijn spiegel dezelfde kant op had zien lopen.

Het werd een vast ritueel

Vanaf dat moment gebeurde het steeds opnieuw. Als hij dienst had en hij mij met de buggy zag instappen, wist ik eigenlijk al genoeg. Zonder dat ik er ooit om hoefde te vragen, zette hij ons altijd een stukje dichter bij huis af.

Soms zwaaide hij alleen even via zijn spiegel. Andere keren vroeg hij hoe het met mijn zoontje ging. Het waren korte gesprekjes, maar ze maakten mijn dag altijd net wat lichter. Hij deed nooit alsof hij iets bijzonders deed; voor hem leek het de normaalste zaak van de wereld.

Dat vergeet ik nooit meer

Inmiddels zijn we verhuisd en pak ik die bus niet meer. Toch denk ik nog regelmatig aan die buschauffeur terug. Hij kende mijn verhaal nauwelijks, maar zag wel dat ik het zwaar had. Zonder dat ik erom vroeg, maakte hij mijn dagen steeds een beetje makkelijker.

Één klein gebaar is soms genoeg om je weer vertrouwen in mensen te geven. Dat ontdekte Hilde tijdens een vakantie op de camping, dankzij een wildvreemde.

Kreeg jij ook ooit kippenvel van een klein gebaar of een lief moment? We horen jouw verhaal graag. Mail ons via info@mamaplaats.nl!