
Beeld: Canva
Opgebiecht: “De zelfscan brengt het slechtste in mij naar boven, ik schaam me ervoor”
Ik ga hier vast vreselijk commentaar op ga krijgen. Asociaal, onverantwoord, gewoon slecht. Maar ik kan onmogelijk de enige moeder zijn die dit weleens doet?
De boodschappen zijn de afgelopen jaren zo duur geworden. Iedere week neem ik me voor om me netjes aan mijn lijstje te houden, maar bij de kassa schrik ik alsnog van het totaalbedrag. Dan leg ik soms dingen terug. Dat voelt al vervelend genoeg, zeker als je kinderen erbij staan die net dat ene koekje of die chocoladereep hadden uitgezocht.
En toen gebeurde het voor het eerst. Sindsdien is het niet vaak gebeurd, maar ook niet bij die ene keer gebleven. Iedere keer spreek ik met mezelf af dat het de laatste keer is. Zodra ik buiten sta, voel ik vooral schuld. Dan denk ik: waarom heb ik dit gedaan? Was het die paar euro echt waard?
Die controles bij de zelfscan maken het trouwens niet bepaald ontspannen. Zodra er een medewerker mijn kant op loopt of het scherm een controle aangeeft, schiet de adrenaline door mijn lijf. Dan denk ik meteen: dit was het. Nu val ik door de mand.
Thuis stop ik de boodschappen in de kast en gaat het leven weer verder. Maar dat schuldgevoel blijft vaak nog een tijdje hangen. Ik wil helemaal niemand benadelen. Ik probeer alleen rond te komen in een periode waarin alles duurder lijkt te worden.
Sommige geheimen draag je liever voor jezelf. Deze moeder biecht op dat ze al maanden met een enorme crush op de ex-man van haar beste vriendin rondloopt.
Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.