Beeld: Canva
Opgebiecht: Ik wilde door de grond zakken toen de tandarts dit over mijn kind zei
Net als veel ouders begon ik fanatiek met tandenpoetsen. Twee keer per dag, een liedje erbij, een timer op mijn telefoon. We maakten er samen een ritueel van. Eerst zelf poetsen, daarna mocht hij nog even “nadoen”. Zo hoorde het toch?
“Ik knikte een beetje dom en probeerde te luisteren naar wat ze verder uitlegde, maar in mijn hoofd zat ik alleen maar te denken, dit is mijn schuld”
Maar zoals dat gaat met jonge kinderen… het leven werd drukker. Soms was het ’s ochtends haasten omdat we op tijd de deur uit moesten. Soms viel hij al in slaap op de bank. En dan dachgt ik iedere keer, morgen weer een dag. Dan poetsen we even extra goed. En er waren ook dagen dat hij zelf even “poetste” en ik eigenlijk nog een keer had moeten nakijken. Maar het was laat, iedereen moe, en eerlijk gezegd dacht ik op een gegeven moment ook wel dat het wel los zou lopen.
Tot die dag dat we een afspraak hadden bij de tandarts. Hij zat daar in de stoel, een beetje giechelend, terwijl de tandarts met haar spiegeltje in zijn mond keek. Ik stond ernaast, zoals altijd. Een beetje trots zelfs. Kijk ons eens goed bezig zijn. Tot ze even stil werd en de tandarts zei: “Hij heeft drie gaatjes.” Drie!! Gaatjes! Ik voelde letterlijk mijn maag samenknijpen. Ik knikte een beetje dom en probeerde te luisteren naar wat ze verder uitlegde, maar in mijn hoofd zat ik alleen maar te denken, dit is mijn schuld.
Ik voel me zo schuldig. Daar zat ik dan. Met een kind met drie gaatjes. Ik wilde het liefst door de grond zakken. Gelukkig zag de tandarts aan mijn reactie dat ik het echt heel erg vond. Ze zei: “Dit gebeurt echt vaker dan je denkt. Veel kinderen krijgen gaatjes.”
Niet alleen door snoep of frisdrank, maar ook omdat tandenpoetsen met jonge kinderen gewoon lastig is. Dat maakt het niet minder vervelend, maar het haalde wel een beetje van die moeder-schuld van mijn schouders. Sinds die afspraak zijn we thuis wel weer wat strenger. Ik poets altijd nog even na en we letten iets beter op met sapjes en tussendoortjes.
Ik baal er ontzettend van. Maar ik ben nog steeds een goede moeder.
Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.
Opgebiecht: Moeders zouden raar opkijken als ze wisten wat ik doe als de kinderen op bed liggen
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
Opgebiecht: “Mijn collega keek me nooit meer hetzelfde aan na wat mijn kind zei”
Tussen de Lakens met Anneke (34): ”We doen het nooit meer en ik mis het niet eens”
Opgebiecht: “Wat begon als een grapje na mijn scheiding, liep compleet uit de hand”
Reacties
Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.