Corine: “Mijn zoon van vier maakte een einde aan een burenruzie die al maanden duurde”

De ontmoeting

Het vervelende was dat onze zoon daar helemaal niets van begreep. Hij was dol op de buurman, vooral omdat die een duivenhok in de tuin had. Regelmatig mocht hij even kijken als de duiven werden gevoerd. Op een middag kwamen we elkaar toevallig tegen in de voortuin. Mijn partner en ik stonden al klaar om meteen weer weg te gaan, zonder iets te zeggen.

Nou, daar dacht onze zoon heel anders over. Hij rende meteen naar de buurman toe om te vragen of hij mocht langskomen, hoe het met de duiven ging en of hij ze mocht zien. En alsof er nooit iets gebeurd was, pakte hij de hand van de buurman.

Niks aan de hand

De buurman glimlachte en zei meteen dat dat mocht. Terwijl onze zoon naar het duivenhok liep, bleven wij als ouders een beetje ongemakkelijk achter. Na een paar seconden zei de buurman: “Eigenlijk is het ook wel een beetje onzin zo, hè?”

Ik moest wel lachen, want hij had gelijk. We raakten aan de praat. Niet meteen over de schutting, maar gewoon over de kinderen, de vakantie en de duiven. En uiteindelijk ook over de ruzie. De schutting staat trouwens nog steeds precies hetzelfde. Alleen zeggen we elkaar inmiddels weer gedag.

Ook Bibi ontdekte hoe één klein gebaar van een kind onverwacht een enorme betekenis kan krijgen. Niemand had verwacht wat haar zoontje voor zijn overgrootoma zou doen.

Kreeg jij ook ooit kippenvel van een klein gebaar of een lief moment? We horen jouw verhaal graag. Mail ons via info@mamaplaats.nl!