Het Huishoudboekje van Anne: “Mijn ouders betalen onze vakantie en daar schaam ik me voor”

Even voorstellen

Anne (34) woont samen met haar man Jeroen (36) en hun kinderen Mila (8) en Sem (5) in een koopwoning in Amersfoort. Anne werkt 24 uur per week als doktersassistente en Jeroen werkt fulltime als accountmanager.

“Op papier hebben we het goed. We kunnen de rekeningen betalen, hebben een fijne woning en hoeven ons geen zorgen te maken over de boodschappen. Toch is er één ding waar ik me soms voor schaam: mijn ouders betalen ieder jaar een groot deel van onze vakantie.”

Inkomsten per maand

• Salaris Anne: €1.950
• Salaris Jeroen: €3.950
• Kinderbijslag gemiddeld per maand: €195

Totaal: €6.095

Uitgaven per maand

• Hypotheek: €1.420
• Gas, water en licht: €290
• Boodschappen: €850
• Zorgverzekering: €365
• Internet en telefoon: €110
• Auto, verzekering en brandstof: €620
• Kinderopvang en BSO (na kinderopvangtoeslag): €480
• Sport en hobby’s kinderen: €125
• Kleding en schoenen kinderen: €120
• Verzekeringen: €140
• Gemeentelijke belastingen: €105
• Streamingdiensten: €35
• Sparen: €300
• Persoonlijk budget Anne: €300
• Persoonlijk budget Jeroen: €300
• Uitjes, cadeaus en horeca: €250
• Onverwachte uitgaven: €175

Totaal uitgaven: €5.985

Over per maand: €110

Iedereen denkt dat we alles zelf betalen

“Als we vakantiefoto’s delen, denken veel mensen dat we die vakanties helemaal zelf betalen. Dat snap ik ook wel. We zitten vaak op een mooie, luxe camping in Frankrijk, de kinderen hebben de tijd van hun leven en op foto’s ziet het eruit alsof we het allemaal moeiteloos kunnen bekostigen.

Wat bijna niemand weet, is dat mijn ouders ieder jaar een flink bedrag bijdragen. Zonder hen zouden we waarschijnlijk ook op vakantie gaan, maar een stuk eenvoudiger. Dan zouden we eerder kiezen voor een vakantie in Nederland dan voor twee weken in Zuid-Frankrijk.

Het begon eigenlijk toen mijn ouders met pensioen gingen. Ze zeiden dat ze liever herinneringen maakten met hun kinderen en kleinkinderen dan dat het geld op de bank bleef staan. Sindsdien helpen ze ons ieder jaar mee met de vakantie en komen ze zelf ook een paar dagen langs.”

“Vooral als collega’s vertellen dat ze een jaar lang sparen voor hun vakantie. Dan vertel ik niet altijd hoe het bij ons zit”

Anne

Dankbaar, maar ook ongemakkelijk

“Ik ben ontzettend dankbaar. Mijn ouders doen dit uit liefde en verwachten er niets voor terug. Toch voelt het soms ongemakkelijk. Ik ben 34 jaar, heb een baan, mijn man werkt fulltime en samen verdienen we een prima inkomen. Dan voelt het soms alsof ik dit zelf zou moeten kunnen regelen.

Vooral als collega’s vertellen dat ze een jaar lang sparen voor hun vakantie. Dan vertel ik niet altijd hoe het bij ons zit. Niet omdat ik ondankbaar ben, maar omdat ik bang ben dat mensen denken dat we afhankelijk zijn van mijn ouders.

Terwijl mijn ouders er zelf minstens zoveel plezier aan beleven als wij, blijft er toch een stemmetje dat zegt dat ik het eigenlijk zelf zou moeten kunnen betalen.”

Sparen

“Een gedeelte van ons spaargeld reserveren we wel voor de vakantie, maar dat is maar een klein deel. Dit is vooral zodat we die weken leuke dingen kunnen doen zonder op iedere euro te hoeven letten. Denk aan een dagje pretpark, een etentje of een extra uitstapje met de kinderen.

Maar een vakantie voor vier personen is tegenwoordig ontzettend duur. De accommodatie, tolwegen, brandstof en alles daaromheen lopen zo snel op. Dankzij de bijdrage van mijn ouders kunnen we net iets meer genieten en hoeven we niet overal op te besparen.

Daarnaast vinden we het belangrijk om ook een financiële buffer achter de hand te houden. Als er thuis iets kapotgaat of de auto onverwacht naar de garage moet, wil ik niet meteen in de stress schieten. We hebben daarnaast ook gewoon normale uitgaven. We kopen kleding voor onszelf, gaan af en toe uit eten, drinken een terrasje met vrienden en doen leuke dingen met de kinderen. Ik wil niet alleen maar werken om rekeningen te betalen.”

Grootste les

“Ik heb geleerd dat hulp aannemen niet hetzelfde is als falen. Dat vind ik nog steeds lastig. Ik ben opgevoed met het idee dat je je eigen boontjes moet doppen.

Toch zie ik ook hoeveel plezier mijn ouders eraan beleven. Dankzij hun bijdrage kunnen we herinneringen maken die anders misschien niet mogelijk waren geweest. Voor mijn kinderen zijn het gewoon de vakanties waar ze het hele jaar over napraten.

Misschien moet ik wat minder bezig zijn met wat anderen ervan vinden en wat vaker beseffen hoe bijzonder het eigenlijk is dat mijn ouders dit voor ons willen doen.”

Wil jij ook je huishoudboekje delen? Vul dan onze Huishoudboekje-enquête in. Je verhaal mag volledig anoniem worden geplaatst.