Beeld: Canva
Ik vind een buitenspeelafspraak altijd een goed idee. Lekker buiten, een beetje vies worden, samen hutten bouwen of voetballen. Dat mijn zoon thuiskwam met een nieuw favoriet scheldwoord had ik alleen niet zien aankomen.
Geen zorgen
Mijn zoon is zes en speelt sinds kort veel met een jongen uit zijn klas. Een hartstikke leuk ventje. Zijn moeder kende ik niet heel goed, maar ze kwam vriendelijk over. Toen hij voor het eerst daar ging spelen, maakte ik me dan ook nergens zorgen over.
Aan het einde van de middag haalde ik hem op. Hij stapte vrolijk de auto in en vertelde enthousiast over de trampoline, de chips die ze hadden gegeten en het verstoppertje dat ze hadden gespeeld. Het leek een geslaagde middag. Tot we thuis waren.
“Dat zegt de papa van Finn ook”
Ik vroeg hem zijn schoenen uit te trekken, omdat hij weer eens met modder door de gang liep. Toen zei hij doodleuk: “Teringlijer.” Ik dacht eerst dat ik het verkeerd had verstaan. Ik schrok me echt rot. Dat soort taal hoort hij thuis absoluut niet. We schelden niet en als er per ongeluk een krachtterm uitflapt, bieden we daar juist onze excuses voor aan.
Ik vroeg waar hij dat had gehoord. Zijn antwoord kwam zonder enige aarzeling. “Dat zegt de papa van Finn ook altijd. Tegen mama. En soms ook tegen Finn.” Mijn maag draaide zich om.
Confrontatie
Een paar dagen later bracht ik het voorzichtig ter sprake bij zijn moeder. Ik wilde haar niet aanvallen, maar ik vond wel dat ze moest weten dat mijn zoon ermee thuiskwam.
Haar reactie verraste me. Ze begon te lachen. “Ach, het zijn maar woorden. Dat zeggen we hier thuis weleens. De kinderen weten echt wel dat ze dat niet overal mogen zeggen.” Maar dat was nou precies mijn punt. Mijn zoon wist dat helemaal niet. Hij dacht juist dat het normaal was.
De boeman
Toen mijn zoon weer vroeg of hij bij Finn mocht spelen, heb ik nee gezegd. Ik heb uitgelegd dat Finn voorlopig hier mag komen spelen, maar dat ik mijn zoon daar niet meer alleen naartoe laat gaan.
Mijn man vindt dat ik overdrijf. Maar ik vind ook dat kinderen leren door wat ze zien en horen. Als volwassenen elkaar voortdurend uitschelden, nemen kinderen dat over. Dat bleek bij mijn zoon al na één middag.
Sindsdien ben ik volgens mijn man en volgens de andere ouders de boeman. Daar kan ik prima mee leven. Ik wil niet bepalen hoe een ander zijn kinderen opvoedt. Maar ik mag wel bepalen welke omgeving ik prettig vind voor mijn eigen zoon.
Heb je zelf ook een bonje waarover je wil delen? Vul hier de vragenlijst (anoniem) in en wie weet verschijnt jouw verhaal op Mamaplaats.
Ik koos een ouderwetse naam en daar krijg ik nog elke dag complimenten over
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Zara: “Via de babyfoon-app hoorde ik iets wat ik liever niet had geweten”
Lia: “De afkorting gaf de doorslag bij de naam van mijn kleinzoon”
Opgebiecht: ik had nooit gedacht dat ik zó over een kind zou denken
Deze mensen eten extreem gezond.
Ik vind het knap, maar ook saai.
Ieder zijn ding.
Je kunt je kind niet overal bij weghouden. Dit is hoe de echte wereld werkt. Je zou hem ook uit kunnen leggen dat iedereen zijn eigen normen heeft en dat jullie schelden niet oké vinden. Het is jouw taak als moeder om hem voor te bereiden op het leven. Dat doe je niet door alles weg te nemen wat niet helemaal past.
Tine, ik geef je groot gelijk!
Je moet weten wat je wel en niet kunt zeggen. Ouders geven een slecht voorbeekd!
Anne, dit heeft niets met voorbereiden te maken. Deze moeder vind dit milieu niet bij haar opvoeding passen, waar ik haar groot gelijk in geef. Dan hoeft je kind daar niet tussen te zitten, dat geeft geen fijn gevoel. Ik zou precies hetzelfde doen. Mijn ouders lieten mij ook met nette kinderen omgaan, dit betekent echt niet dat ik meteen in paniek raak als iemand zulke scheldwoorden gebruikt, maar ik houd er niet van.
Typisch woke, I staat totaal niet in de werkelijkheid. Vroeger noemden mensen als u dromers!
Tina ik snap dat je het vervelend vindt dat je zoon dit taalgebruik overneemt maar ik denk dat je man gelijk heeft dat je oplossing niet de juiste is. Je zoon kan overal in aanraking komen met taalgebruik die jij niet wenst. Beter leer je hem hier goed mee om te gaan. Bespreek met hem wat jullie norm is en wat je van hem verwacht. Maak hier afspraken over. Op school, in de straat of bij de sportclub enz zal hij dit soort taalgebruik ook tegenkomen. Hem voor altijd onder toezicht van zijn moeder houden lijkt me geen goed idee en dat ga je niet volhouden tot zijn volwassen leeftijd of je moet hem opsluiten. Niet iedereen is of praat zoals jij het graag ziet en je zoon moet hier mee leren omgaan en jij moet hem leren dat hij hierin zijn eigen keuzes kan/gaat maken. Succes.