Beeld: Canva
Toen mijn dochter afgelopen zondag terugkwam van het weekend bij haar vader, viel het me meteen op. Ze stond stralend voor me met haar haren achter haar oren. “Kijk eens mama!”, riep ze enthousiast. Toen zag ik het, zilveren knopjes. Ik dacht eerst dat het clipjes waren. Tot ik dichterbij kwam en zag dat ze daadwerkelijk gaatjes had.
Geen woord gezegd
Mijn dochter is zeven en heeft het al weleens over oorbellen gehad. Net zoals veel meisjes van haar leeftijd. Ik heb altijd gezegd dat ze later zelf mag beslissen wanneer ze dat echt wil. Maar ik vond haar nog wat jong en bovendien leek me dat typisch iets waar je als ouders samen over praat. Blijkbaar dacht mijn ex daar anders over.
Terwijl mijn dochter enthousiast vertelde hoe dapper ze was geweest, voelde ik de irritatie al opkomen. Mijn ex had me namelijk geen bericht gestuurd. Niet gebeld. Helemaal niets. Toen ik hem appte, kreeg ik een reactie waar ik nog bozer van werd. Volgens hem wilde onze dochter het graag en had hij er geen probleem in gezien. “Het zijn maar gaatjes,” schreef hij.
Respect
Als mijn dochter later een tattoo wil, mag haar vader dat dan ook zonder overleg regelen? En als ze haar haren roze wil verven? Natuurlijk weet ik dat gaatjes schieten niet hetzelfde is. Maar het gaat om het principe. We hebben samen het gezag. Dan beslis je dit soort dingen toch samen? Mijn ex vindt dat ik overdrijf. Hij zegt dat ik van een mug een olifant maak en dat onze dochter er blij mee is.
Wie beslist dit soort dingen?
Inmiddels hebben we er meerdere discussies over gehad. Hij blijft erbij dat het onschuldig is en ik blijf erbij dat hij dit nooit zonder overleg had mogen doen. Maar dan kijk ik weer naar die oorbelletjes en denk ik, het gaat niet om sieraden. Het gaat erom dat je als co-ouders belangrijke keuzes samen maakt. Of zie ik dat verkeerd?
Heb je zelf ook zo’n gekke ruzie meegemaakt? Stuur je verhaal (anoniem) naar info@mamaplaats
Francien vertelde de klas over haar miskraam en kreeg een reactie die ze nooit vergeet
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Opgebiecht: Ik tel de dagen af… maar om een heel andere reden dan mijn zoon
Ava: “Ik nodigde mijn moeder uit bij de bevalling, maar haar telefoon verpestte het moment”
Bibi: “Mijn oma kan de naam van mijn kind niet uitspreken en verzon haar eigen versie”
Reacties
Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.