Brenda ging uit elkaar zonder strijd: “We blijven een team voor de kinderen”

Het moeilijkste besluit ooit

“Bijna vier jaar geleden ben ik gescheiden van de vader van mijn drie kinderen. Het moeilijkste besluit ooit, dat we samen namen. In harmonie, maar met een verscheurd hart voor de kinderen. Ze zijn nu 10 en bijna 8 (een tweeling). Na tien jaar huwelijk en twaalf jaar samen bleek dat we het niet gingen redden. We waren allebei te ongelukkig en zelfs relatietherapie hielp niet meer.

We zaten ’s avonds op de bank toen we de knoop doorhakten en huilden in elkaars armen. Daarna kwam de onzekerheid. Waar moet ik wonen? Hoe gaan we dit doen? Hoe ervaren de kinderen dit? Toch voelde het als de beste keuze.

We hebben tien maanden aan birdnesting gedaan, zodat de kinderen rustig konden wennen. Daarna kocht ik een huis vlakbij mijn ex. De kinderen bleven op dezelfde school, dat was prioriteit. Nu, vier jaar later, gaat het goed. Het is hard werken, maar we hebben harmonieus co-ouderschap. Vorig jaar vierden we voor het eerst weer samen Sinterklaas, dat was zo fijn.

“Mijn dochter van 7 vroeg: ‘Willen jullie niet nog één keer proberen samen te komen?'”

Brenda

Schuldgevoel

Ik voelde me een slechte moeder dat ik ze dit aandeed. Maar ook een sterke moeder, die laat zien dat je niet in een slechte relatie moet blijven. Mijn rol veranderde naar parttime moeder. Als ze bij me zijn, sta ik fulltime aan. ‘Mama’ keer drie gaat de hele dag door. Er is niemand die even de keuken opruimt terwijl ik de kinderen naar bed breng. Ik probeer mijn kinderen te laten zien dat je emoties mag voelen, maar ook weer vooruit kunt.

Vorig jaar vierden we Sinterklaas samen. De kinderen wilden dat graag en wij konden dat zonder spanning. We zaten samen Lego te bouwen, toen mijn dochter van 7 vroeg: ‘Willen jullie niet nog één keer proberen samen te komen?’ Mijn hart brak. Maar ik was ook blij dat ze dit durfde te zeggen. Ik snap dat het verwarrend is: als we aardig tegen elkaar zijn, waarom zijn we dan niet samen? Dat is lastig te begrijpen voor een kind dat ons nooit echt ruziënd heeft meegemaakt. Ruziën doen en deden we meestal niet openlijk. We weten hoe schadelijk het is als gescheiden ouders boos zijn op elkaar en elkaar dwarszitten, dus is het fijn dat we ze dit cadeau mee kunnen geven voor hun latere welzijn, en dat van nu. We zetten onze eigen issues aan de kant voor hen.

“Goed co-ouderschap is hard werken. Het vraagt dat je naar jezelf kijkt en niet alleen naar de ander wijst”

Brenda

Alles opnieuw opbouwen

Na de scheiding stond ik er opeens alleen voor, ook financieel. Ik moest mijn eigen bedrijf opgeven om een huis te kunnen kopen. Dat voelde alsof ik alles kwijt was: mijn gezin, toekomstbeeld en werk. Ik vond gelukkig wel snel een passende baan. Na drie jaar loondienst kreeg ik vorig jaar de kans om weer te gaan freelancen. Dat heb ik gedaan, ook al is het financieel spannend. Maar dat heb ik ook geleerd van dit alles: nu telt. Nu is wat je hebt. Doe wat je wilt doen.

Omdat ik in media en online vooral nare verhalen over scheidingen vond, ben ik www.comoederen.nl begonnen. Een online magazine voor gescheiden moeders die het deels samen doen met hun ex.

Liefdevol scheiden bestaat echt

Goed co-ouderschap is hard werken. Het vraagt dat je naar jezelf kijkt en niet alleen naar de ander wijst. Je moet je eigen pijn aanpakken, daar begint het mee. Zo maak je ook het contact en de samenwerking met je ex makkelijker. Je moet leren loslaten en je kinderen en je ex elkaar gunnen. Dat is niet makkelijk, maar boos of verbitterd blijven helpt niemand. Maak het verdriet van je kinderen niet kleiner. Het mag er zijn. Laat zien dat het niet hun schuld is en dat jullie altijd van ze blijven houden.

Ik hoop dat mijn kinderen later zullen beseffen: papa en mama hebben iets heel moeilijks gedaan, maar wat hebben ze het goed gedaan voor ons.”

Dit is een ingezonden verhaal van Brenda.