De naam van mijn baby zorgde voor ruzie tijdens de kraamvisite

Droomnaam

Mijn nicht vertelde jaren geleden eens dat ze haar dochter Mae wilde noemen. Ik weet nog dat ik dacht: wat een mooie naam. Toen ik zelf zwanger werd, schoot die naam regelmatig door mijn hoofd. Ik wilde absoluut niet degene zijn die iemands droomnaam inpikte. Dus die naam viel voor mij direct af. Tenminste… dat dacht ik.

We waren meteen verkocht

Tijdens mijn zwangerschap maakten mijn partner en ik lijstjes met babynamen. Sommige haalden de volgende dag niet eens de selectie, maar bij één naam bleven we steeds terugkomen: Mila. Die voelde gewoon goed. Omdat ik dacht dat de favoriete naam van mijn nicht Mae was, voelde het ook niet alsof ik iemand voor het hoofd stootte. Integendeel zelfs. In mijn hoofd had ik juist rekening met haar gehouden.

De kraamvisite

Een week na de geboorte kwamen mijn nicht en tante langs om kennis te maken met onze dochter. Toen ze binnenkwam, voelde ik eigenlijk direct dat er iets was. Ze feliciteerde ons, gaf een cadeautje en keek even in de kinderwagen. Maar ze was anders dan normaal. Vooral kortaf. In eerste instantie dacht ik dat ik het me verbeeldde. Ik was net bevallen, sliep nauwelijks en was behoorlijk emotioneel.

Het misverstand

Toen de rest van het bezoek even in de keuken stond, zei ze ineens: “Ik moet eerlijk zijn, ik vind het nog steeds lastig.” Ik vroeg waar ze het over had. “Over de naam.” Ik snapte er niets van.

Ze vertelde dat ze al jaren droomde van de naam Mila voor een toekomstige dochter en dat ze best geschrokken was toen ze ons geboortekaartje zag. Ik begon meteen te lachen. “Maar jouw favoriete naam was toch Mae?” Dat bleek dus totaal niet waar te zijn. Volgens haar had ze altijd Mila gezegd.

Iedereen bemoeide zich ermee

Op dat moment kwamen mijn moeder en tante weer binnen. Toen zij hoorden waar het over ging, ontstond direct discussie.

Mijn nicht vond dat ik had kunnen weten hoe belangrijk die naam voor haar was. Ik bleef uitleggen dat ik juist dacht rekening met haar te hebben gehouden. Mijn tante moest zelfs lachen toen ik vertelde dat ik altijd dacht dat haar droomnaam Mae was. “Nee hoor”, zei ze. “Dat was altijd Mila.”

Alsof niemand me geloofde

Hoe meer ik probeerde uit te leggen dat het echt een vergissing was, hoe ongeloofwaardiger het klonk. Als iemand de naam van jouw toekomstige kind gebruikt en daarna zegt dat ze die naam per ongeluk verkeerd heeft onthouden, klinkt dat niet heel sterk. Het voelde alsof ik mezelf moest verdedigen voor iets wat nooit mijn bedoeling was geweest.

Kreeg jij ook ongevraagd commentaar op de naam van je kind? We horen graag jouw verhaal via info@mamaplaats.nl!