Bregje: “We dachten dé naam te hebben gevonden, tot heel Spanje hem afkeurde”

De keuze was gemaakt

We hadden eigenlijk al een naam: Vidar. Ja, sommigen denken meteen aan de Tilburgse roeivereniging, maar dat probleem hebben we hier in Spanje natuurlijk niet. Dacht ik. 

Ik dacht: in Spanje spreken ze de V misschien uit als een B, dus dan wordt het Bidar. Niet ideaal, maar prima. Vida betekent tenslotte ‘leven’ in het Spaans, dus zo ingewikkeld leek het me niet.

Dat liep toch anders

Nou… blijkbaar wel. Iedere Spanjaard aan wie we de naam voorlegden, keek ons aan alsof ze water zagen branden. Niemand wist hoe je hem uit moest spreken. En als je kind hier opgroeit, is dat toch wel een dingetje. Dus… terug naar de tekentafel.

Opnieuw op zoek

En geloof me: na vijf kinderen wordt het er niet makkelijker op. Het voelt alsof alle leuke jongensnamen al op zijn. Inmiddels zijn er wel een paar namen die steeds weer terugkomen. Ze zijn alleen totaal anders dan de namen van de rest van onze kinderen. En hoe vaker de kleine man begint te schoppen als we één bepaalde naam noemen, hoe meer we denken dat híj misschien zijn voorkeur al heeft.

We hebben gelukkig nog een paar maanden om de knoop door te hakken. Maar één ding weet ik inmiddels wel: een babynaam kiezen is soms toch een stuk lastiger dan je denkt, zeker als je rekening moet houden met twee talen en twee landen. 

Dit is een ingezonden verhaal van Bregje.

Niet alleen een buitenlandse uitspraak kan voor verrassingen zorgen. Ook een bijzondere spelling levert soms jarenlang reacties op.

Heb jij ook een bijzonder verhaal over de naam van je (klein)kind? We horen graag jouw verhaal via info@mamaplaats.nl!