
Beeld: Canva
Toen ik zwanger werd, dacht ik dat het kiezen van een babynaam een van de leukste onderdelen van de zwangerschap zou zijn. Samen lijstjes maken, namen uitproberen en uiteindelijk die ene perfecte naam vinden. Inmiddels ben ik 36 weken zwanger van een meisje en zijn we nog geen stap verder. Sterker nog: we zitten zo ver van elkaar af dat ik niet weet of het wel goed gaat komen.
Makkelijke keuze
Al voordat ik zwanger was, had ik een lijstje met namen die ik mooi vond. Geen hele gekke namen, gewoon namen die je tegenwoordig vaker hoort. Toen we het geslacht wisten, haalde ik dat lijstje er enthousiast bij. Mijn man zei altijd dat hij ‘niet zo moeilijk was’, dus ik had verwacht dat het een makkie zou worden.
Bij het zien van mijn lijstje begon hij ineens alles af te keuren. De eerste naam vond hij te populair. De tweede deed hem denken aan een collega. De derde klonk volgens hem als een hondennaam. Bij de vierde moest hij denken aan iemand van school van vroeger.
Mijn lijstje bestond toen uit:
- Sophia
- Mia
- Coco
- Lily
“Een vader uit de klassenapp stuurde een betaalverzoek van €1,83 en ik wist niet wat ik las”
Er is altijd wat
Ik stuur regelmatig lijstjes door als ik ergens een mooie naam tegenkom. Soms krijg ik binnen een minuut al antwoord. “Nee.” Of nog erger: “Wat een lelijke naam.”
Laatst zat ik serieus een uur op een babynamensite. Ik maakte een selectie van twintig namen waarvan ik dacht dat er vast wel iets tussen zou zitten. Mijn man vond er precies nul leuk.
Volgens hem klinken sommige namen te modern. Andere juist te ouderwets. Sommige zijn alleen voor baby’s en andere weer te lang of te kort. Op een gegeven moment begon ik te denken dat hij misschien gewoon geen naam leuk vindt.
Opdracht voor mijn man
Ik heb natuurlijk aan mijn man gevraagd om zelf een lijstje te maken met namen die hij wél mooi vond. Een paar dagen later stuurde hij zijn favorieten door: Sanne, Nina, Laura en Merel. Ik opende het lijstje vol hoop, maar die verdween ongeveer drie seconden later alweer. Hartstikke mooie namen natuurlijk, maar gewoon niet wat ik mooi vind. En dus stonden we opnieuw lijnrecht tegenover elkaar.
De tijd tikt
Wat het extra frustrerend maakt, is dat iedereen ernaar vraagt. Familieleden willen weten hoe de baby gaat heten. Vriendinnen raden steeds hoe onze dochter gaat heten. Zelfs de verloskundige vroeg laatst of we er al uit waren. Iedere keer moet ik hetzelfde antwoord geven: nee.
Ondertussen is de babykamer al klaar. Haar kleertjes liggen gewassen in de kast. Zelfs het autostoeltje staat al in de auto. Alleen de naam ontbreekt nog.
Kreeg jij ook ongevraagd commentaar op de naam van je kind? Of kun je ook wel wat advies gebruiken? We horen graag jouw verhaal via info@mamaplaats.nl!
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Door één symptoom wist Mathia dat er iets mis was met haar zwangerschap
“Mijn zus bestelt afslankinjecties via internet en ik maak me zorgen”
Het Huishoudboekje van Anne: “Mijn ouders betalen onze vakantie en daar schaam ik me voor”

Mila, Saar, Evi?
Fenna, Noa, Yfke, Milim?