Mijn reis

Connectie tussen Charlie en haar geboortestad

Chelsea and Westminster Hospital

Vanaf het eerste moment een connectie met haar geboortestad Londen

Nog vijf nachtjes slapen en dan ben ik weer terug. Terug op de plek waar ik me niet eerder, zo thuis heb gevoeld.

Tien jaar geleden is het, dat ik nietsvermoedend op het vliegtuig stapte richting Londen.

De ongevraagde aandacht die ze krijgt wanneer ze in de rolstoel zit…

2021 stond volledig in het teken van Charlie.

We hadden twee keuzes: regulier onderwijs of speciaal onderwijs…

De operatie. Het is een gek idee om het welzijn van jouw kostbaarste bezit letterlijk en figuurlijk in andermans handen te leggen.

‘De heupen dreigen aan beide kanten uit de kom te raken. Om dit te voorkomen zal ze geopereerd moeten worden’

Ik heb me vaak afgevraagd hoe de hechting tussen moeder en kind zich ontwikkelt bij een kindje dat wel op tijd geboren is…

Ik veranderde van een moeder van een prematuur geboren kindje…

Wanneer je uit een wereld van ziekenhuizen en specialisten komt, dan voelt het consultatiebureau, met alle respect, een stuk minder belangrijk.

Ik wilde Charlie voor alles beschermen, maar in dit geval kon ik niets voor haar doen.

Ik was het gevoel van thuis een beetje kwijtgeraakt…

Van quarantaine kamer naar Medium Care

Het moment van de waarheid…

De terugreis naar Nederland werd voorbereid…

We waren thuis maar zo voelde het voor mij niet…

“We would like to talk to you for a moment”

De maand van de feestdagen…

Leven in een veilige cocon in Londen…

Bezorgdheid op de NICU

This is London calling…

Come on Charlie, breath!

27 weken zwanger, London here we come!

Call an ambulance now!

We maakten nu serieus kans om zwanger te worden…

Het bewijs dat ik in verwachting was…

De maximale dosis Puregon bleek nog niet genoeg…

Mijn huisarts had gelijk, je groeit in het proces.

Kinderwens of niet?

Ik nam afscheid van Charlie…