Floortje raakte zwanger op haar 16e: “Iedereen had een mening”

16 en een positieve test 

“Toen ik 16 was, veranderde mijn leven compleet. Waar anderen bezig waren met school en gewoon jong zijn, stond ik ineens met een positieve test in mijn handen. Dat moment vergeet ik nooit meer. Angst, onzekerheid, maar ook het besef, dit is nu mijn realiteit. Ik ben opgegroeid zonder mijn vader en had weinig contact met mijn moeder. Ik moest al jong op mezelf leren vertrouwen. Maar zwanger zijn op die leeftijd, daar ben je nooit echt klaar voor.

Toen mensen het wisten, kwamen de meningen meteen. Vaak sneller dan begrip. Toch wist ik één ding zeker: ik wilde het anders doen. Ik wilde er zijn voor mijn kindje, op een manier die ik zelf misschien heb gemist. Nu ben ik 18 en opnieuw zwanger. En weer merk ik hoe snel mensen oordelen. Maar mijn verhaal is zoveel meer dan dat.

“Het ouderschap op zo’n jonge leeftijd is niet altijd gemakkelijk, ook voor mijn partner niet”

Floortje

Zeker van mijn keuze 

In het begin was het zwaar. Ineens was ik niet alleen verantwoordelijk voor mezelf, maar voor een klein mensje dat volledig op mij rekent. Zonder stabiele basis moest ik alles zelf uitzoeken. Ik twijfelde vaak: doe ik het wel goed? 

Wat me altijd bijblijft, is dat mensen dichtbij mij zeiden dat ik misschien beter voor abortus kon kiezen. Maar dat voelde voor mij niet juist, ik wist dat ik dat niet kon. Tegelijk voelde ik me heel alleen. Toch maakte juist dat mij sterker. Ik leerde om naar mezelf te luisteren, ook als anderen het daar niet mee eens waren.

Een eigen gezin

Toen ik zwanger was van mijn eerste kindje, woonde ik bij mijn opa. Hij gaf me een keuze: stoppen met de zwangerschap of niet meer thuis wonen. Dat kwam hard binnen. Achteraf begrijp ik dat het uit angst was, omdat hij mijn moeder ook heel jong heeft zien worstelen en hij mij misschien wilde beschermen tegen een moeilijke toekomst. Nu is hij juist trots op mij, en daar ben ik dankbaar voor.

Mijn moeder stond er in het begin ook niet achter, uit bezorgdheid. Inmiddels is dat wat veranderd, al merk ik bij mijn tweede zwangerschap dat het opnieuw lastig voor haar is. Gelukkig had ik mijn beste vriendin Tiana. Zij luisterde zonder oordeel. En mijn partner is er ook voor me, al is het soms zwaar voor ons. Het ouderschap op zo’n jonge leeftijd is niet altijd gemakkelijk, ook voor hem niet. Maar ik neem hem dat niet kwalijk, we zijn tenslotte allebei nog heel jong en aan het leren.

“Mijn kinderen staan nu op één. Alles wat ik doe, doe ik met hen in mijn achterhoofd”

Floortje

Richting 

Mijn jeugd was niet makkelijk. Er waren periodes waarin ik mezelf kwijt was en het leven zwaar voelde. Maar juist daardoor ben ik geworden wie ik nu ben. Ik heb geleerd om door te zetten en mijn eigen weg te zoeken. Mama worden heeft mij richting gegeven. Mijn kinderen zijn mijn grootste motivatie om elke dag het beste uit mezelf te halen.

Sneller volwassen dan gepland

Als ik terugkijk, heeft het me op alle vlakken veranderd. Ik moest snel volwassen worden en verantwoordelijkheid nemen. Ik heb geleerd om meer op mezelf te vertrouwen en trouw te blijven aan mijn gevoel. Mijn kinderen staan nu op één. Alles wat ik doe, doe ik met hen in mijn achterhoofd. 

Iedereen zijn eigen pad

Je hoeft je niet te schamen voor je verhaal. Iedereen heeft zijn eigen pad. Ik weet hoe het voelt om beoordeeld te worden zonder dat mensen je kennen. Maar jij weet wat je voelt en wat je aankan. Het is oké om onzeker te zijn en te twijfelen. Zoek de mensen die je steunen, hoe klein die kring ook is. En vertrouw op jezelf, je groeit onderweg.“

Dit is een ingezonden verhaal van Floortje.