Beeld: Suus

Redactie Mamaplaats

Suus wist het al haar hele leven: ze wilde moeder worden. Alleen niet per se met de liefde van haar leven. Wat begon als een idee, groeide uit tot een plan. Tot ze alles achterliet voor een nieuw avontuur, en uiteindelijk toch weer terug moest naar Nederland.

“Ik wilde mijn kinderwens niet laten afhangen van een man”

“Een kinderwens heb ik al mijn hele leven. Hoe ouder ik werd, hoe meer ik besefte dat ik die wens niet wilde laten afhangen van een romantische relatie. Acht jaar geleden leerde ik een goede vriendin kennen die uit een gezin kwam met een homoseksuele vader en een heteroseksuele moeder die bewust kozen voor co-ouderschap. Dat plantte een zaadje.

In de jaren daarna date ik veel. Ik werd verliefd, mijn hart werd gebroken, relaties kwamen en gingen. Maar dat zaadje groeide door. Ik realiseerde me dat ik vooral op zoek was naar de vader van mijn kinderen, en minder naar de liefde van mijn leven.

Bijna twee jaar geleden zat ik met vriendinnen in Italië. We hadden het over daten en frustraties. Ik vertelde hoe graag ik een gezin wilde en dat co-ouderschap steeds serieuzer voelde. In een soort grap gooide ik mijn handen omhoog en vroeg het universum om een teken. Op dat moment verscheen er vuurwerk aan de horizon. Toeval of niet, voor mij was het genoeg om het idee serieus te nemen.

Ik plaatste een oproep en kreeg reacties van stellen en van een alleenstaande man

Suus

Op zoek naar de vader van mijn kind

Na een informatiebijeenkomst en het lezen van boeken wist ik het zeker. Ik plaatste een oproep en kreeg reacties van stellen en van een alleenstaande man. Met hem had ik meteen een klik. Het voelde vertrouwd, alsof we elkaar al jaren kenden.

Het ging snel. In oktober plaatste ik mijn oproep en in december voelde het al goed. Tijdens oud en nieuw zat hij ineens bij mijn vrienden op de bank. Hij beantwoordde alle vragen open en eerlijk en schetste precies het co-ouderschap zoals ik het ook voor me zag. Mijn gevoel was duidelijk en mijn vriendinnen zeiden hetzelfde: dit is hem.

We leerden elkaar beter kennen en gingen zelfs samen in therapie om alles goed uit te zoeken. We bleken op elkaar te lijken en elkaar aan te vullen. Toen kreeg hij de kans om op Bonaire te werken. Hij wilde dat alleen doen als ik meeging. Ik zat zelf op een kruispunt, dus ik besloot mijn huis en baan op te zeggen en mee te gaan. We gingen samen een geregistreerd partnerschap aan, als basis voor ons plan.

Doordat ik niet lekker in mijn vel zat, ontstonden er scheurtjes tussen ons

Suus

Het liep anders dan gedacht

Op Bonaire leek alles perfect. Maar toen het gewone leven begon, merkte ik dat ik me steeds slechter voelde. Ik kon er niet aarden en miste mijn familie en vrienden enorm. Het idee om daar zwanger te worden zonder mijn vangnet, voelde steeds minder goed.

We waren al bezig om zwanger te worden. De testen lagen klaar. Maar doordat ik niet lekker in mijn vel zat, ontstonden er scheurtjes tussen ons. Hij voelde zich juist helemaal thuis en vond er zelfs de liefde. We groeiden uit elkaar.

Op het dieptepunt besloot ik terug te gaan naar Nederland. Een ontzettend moeilijke keuze, zeker omdat ik zo dicht bij mijn kinderwens was. Maar het voelde wel als de juiste beslissing. Hij wilde het plan niet voortzetten en we stopten ermee.

Terug naar nul, maar niet zonder groei

Na een half jaar op Bonaire woon ik nu weer in Nederland. Ik ben 33 en moet opnieuw beginnen. Dat doet pijn, maar ik heb geen spijt. Ik ga eerst zorgen dat ik mijn basis weer op orde heb en daarna kijk ik opnieuw hoe ik mijn kinderwens wil vervullen.

Als wensmoeder was het zwaar om dit los te laten. Ik heb er veel verdriet om gehad. Maar ik heb ook veel steun gehad van mijn familie en vrienden. Ondanks de afstand stonden ze altijd voor me klaar en dat gaf me de kracht om deze keuze te maken.

Ik ben mezelf beter gaan kennen. Ik heb gekeken naar mijn eigen patronen en wat mijn aandeel is geweest. Dat heeft me sterker gemaakt en mijn zelfvertrouwen vergroot.

Ik deel mijn verhaal op social media, omdat ik zelf zulke verhalen miste toen ik hiermee bezig was. Hopelijk helpt het anderen die in dezelfde zoektocht zitten.

Kies je eigen pad. Hoe anders het ook voelt. Ik weet nog niet hoe mijn verhaal eindigt, maar ik weet wel dat bewust kiezen het allerbelangrijkste is.”

Dit is een ingezonden verhaal van Suus.