Beeld: ic_momlife

Oktober 2025

We kregen groen licht: Clément mocht starten in een zorgcentrum.

Maandag 13 oktober was het zover. Geen nieuw boekentasje voor school, maar wel voor zijn start in De Zonnebloem.

Het was een verrassend vlotte start.

De enige traantjes waren voor mama. Clément zelf? Die maakte er niet veel van. Alsof hij daar al jaren thuishoorde.

En toch… Voor mij kwam het besef kwam hard binnen. Opnieuw een andere start dan we ons hadden voorgesteld.

November – december 2025

Clément voelde zich al snel thuis in De Zonnebloem. De kleine groep doet hem zichtbaar goed en ook de vele therapieën – kinesitherapie, ergotherapie en logopedie – hebben een positieve invloed op zijn ontwikkeling.

Waar hij bij de start nog maar een handvol woordjes kon zeggen, zien we zijn woordenschat nu mooi groeien. Hij gebruikt ook enkele SMOG-gebaren om duidelijk te maken wat hij wil. Zo’n kleine dingen, maar voor ons zijn het grote stappen.

Ondertussen stapt hij zelfstandig. Hij valt nog vaak, maar hij stapt. En dat alleen al is iets om ongelooflijk trots op te zijn.

Ook de thuisbegeleiding voor zijn visuele problematiek werd opnieuw opgestart. Onze vorige begeleidster ging in september op pensioen, dus het was even wennen aan een nieuw persoon.

We kregen praktische tips en vooral ook uitleg over wat het betekent om geen dieptezicht te hebben, zoals Clément.

Een voorbeeld dat is blijven hangen: als een salontafel dezelfde kleur heeft als de vloer, ziet Clément het hoogteverschil niet. Hetzelfde geldt voor trappen. Dingen die voor ons vanzelfsprekend zijn, vormen voor hem echte valkuilen.

Januari 2026

Clément blijft evolueren, op zijn tempo.

Sinds enkele weken speelt hij zelfstandig met Duplo-blokken en kan hij zelfs een toren bouwen.

Wat een prachtige vooruitgang sinds zijn start in De Zonnebloem.

Tegelijk blijven de motorische en visuele moeilijkheden duidelijk aanwezig. Hij is erg onstabiel en valt veel, zeker buiten. Van zodra de ondergrond wat oneffen is, wordt zelfstandig stappen een grote uitdaging.

De vraag blijft: komt dit door zijn ataxie, door zijn oculomotore apraxie (OMA), of door een combinatie van beide?

Die complexiteit maakt het niet eenvoudig. Samen met de therapeuten blijven we zoeken naar hoe we hem zo goed mogelijk kunnen ondersteunen.

27 januari 2026

Vandaag hadden we ons eerste grote overleg in De Zonnebloem. Enkele weken geleden zaten alle disciplines samen om Clément uitgebreid te bespreken. Tijdens het overleg kwamen heel wat zaken aan bod.

Clément blijft erg onstabiel. De kinesiste gaf eerlijk aan dat ze het soms moeilijk vindt om te weten hoe ze hem het best benadert, zeker gezien zijn visuele problematiek. Ze zal opnieuw contact opnemen met onze vroegere thuisbegeleiding om te overleggen.

Er wordt ook gedacht aan een evenwichtsonderzoek en mogelijk opnieuw een drukpak, omdat dit extra stabiliteit kan geven.

Grofmotorisch wordt Clément momenteel geschat op 16 maanden. Dat kwam binnen. Harder dan verwacht. Volgens de thuisbegeleiding is een achterstand van ongeveer één jaar niet ongewoon bij kinderen met een visuele beperking, maar toch… het blijft confronterend.

Ook fijnmotorisch – zoals kleuren en knippen – is er een duidelijke achterstand.

Wat wel heel duidelijk is: Clément heeft nood aan de vele therapieën. Daarom willen ze de kinesitherapie verhogen van twee sessies per week met een extra groepssessie.

Halverwege juni staat er opnieuw een groot overleg gepland, deze keer met alle therapeuten samen.

We spraken ook over de schoolstart. In normale omstandigheden zou Clément volgende week starten in de peuterklas, maar dat is nu niet aan de orde.

Wel bekijken we de mogelijkheid om hem vanaf april of mei één dag per week naar het regulier onderwijs te laten gaan. De andere vier dagen zou hij dan in De Zonnebloem blijven.

Begin maart volgt er een overleg met De Zonnebloem, het CLB, de school en de thuisbegeleiding. Dan hopen we ook duidelijkheid te krijgen over welk type buitengewoon onderwijs voor Clément van toepassing is, zodat we hem tijdig op wachtlijsten kunnen inschrijven.

Oorspronkelijk werd gesproken over type 4 (motorisch) en type 6 (visueel), maar mogelijk komt hij ook in aanmerking voor type 2 (verstandelijke beperking).

Die laatste optie zou praktisch gezien haalbaarder zijn, omdat er meer scholen dichter bij onze woonplaats liggen. Een school op 40 minuten tot een uur rijden… dat weegt toch zwaar door.

Conclusie

Clément blijft zich ontwikkelen, op zijn eigen tempo.

De achterstand blijft groot en de toekomst blijft onzeker.

In april gaan we opnieuw op consultatie bij de neurologe en in mei volgt er opnieuw een uitgebreid onderzoek in het COS.

Maar één ding staat vast:

wat zijn we ongelooflijk trots op ons klein vechtertje