Wat jouw persoonlijke ontwikkeling je kind brengt

Een moeder die wat rechter gaat staan. Schouders die zakken. Adem die dieper wordt. Meer rust in de ogen. Dit zijn geen kleine veranderingen. Dit zijn signalen van een systeem dat ontspant. Van lasten die niet langer gedragen hoeven te worden.

Lasten die niet van jou zijn
In systemisch werk is het keer op keer zichtbaar. Kinderen zijn loyaal. Iets prachtigs, en het brengt ook risico’s met zich mee. Dat leg ik je graag uit.

Kinderen zijn zo loyaal, dat ze onbewust lasten dragen die eigenlijk bij hun (voor)ouders horen. Onverwerkte emoties. Verantwoordelijkheden. Onuitgesproken pijn. Gemis. Trauma’s.

Als kind voelt het logisch om dit te doen, het gaat dan ook onbewust: “Als ik dit draag, blijft mama overeind.” “Als ik sterk ben, hoeft papa dat niet te zijn.”
Het gaat dan wel onbewust, maar dat neemt niet weg dat de consequenties niet merkbaar zijn.

Vaak nemen we die houding, van het lasten dragen voor anderen, mee ons volwassen leven in. Zonder dat we het doorhebben.

Tot het lichaam begint te spreken. Spanning. Vermoeidheid. Altijd ‘aan’ staan. Moeite met ontspannen. Of het gevoel dat je nooit op iemand kan bouwen, je hebt geleerd het allemaal zelf te moeten doen.

Wat er gebeurt als jij teruggeeft wat niet van jou is
Wanneer jij als moeder (of vader) aan persoonlijke ontwikkeling doet, meer specifiek systemisch kijkt, kan er ruimte ontstaan. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor je kind(eren).

Je geeft terug wat niet van jou is. Niet vanuit afwijzing. Maar vanuit erkenning.
Vanuit liefde, in eerste instantie voor je ouder(s) en nu voor jezelf.

Dit hoort bij jou. En dit laat ik bij jou.

Het effect is vaak direct zichtbaar:

• Je lichaam ontspant
• Je adem verdiept en je bent rustig van binnen
• Je levensenergie stroomt vrijer
• Je durft weer te vertrouwen op je intuïtie

Maar het effect stopt niet bij jou.

De verborgen winst voor je kind
Wanneer jij als ouder je eigen plek inneemt, ontstaat er ruimte.
Ruimte voor je kind om écht kind te zijn.

Je kind hoeft:

• jou niet te dragen
• jouw emoties niet te reguleren
• jouw onuitgesproken pijn aan te voelen
• jouw verantwoordelijkheid over te nemen

In plaats daarvan ontstaat:

• meer rust in het gezin
• meer ontspanning in contact
• meer echte verbinding
• meer veiligheid in het systeem

Kinderen voelen feilloos aan of ouders ‘vol’ zijn of belast. Dat doen ze met hun lijf, hun systeem.
Als jouw systeem rustiger wordt, zakt dat door. In je stem. In je aanraking. In je aanwezigheid.
En dát is wat een kind nodig heeft om zich veilig te voelen.

Je hoeft het niet perfect te doen
Persoonlijke ontwikkeling als ouder gaat niet over beter worden. Of alles oplossen. Of geen triggers meer hebben.

Het gaat over verantwoordelijkheid nemen voor wat van jou is. En wat je bij je draagt dat niet van jou is. Zodat je kind dat niet hoeft te doen. Elke stap die jij zet, hoe klein ook, werkt door.
Niet omdat je het zo nodig hoeft uit te leggen, maar omdat je het bent. Je leeft het voor.
Dat wordt gevoeld.

Een cadeau dat generaties doorwerkt
Misschien wel het grootste cadeau dat je je kind kunt geven:
Dat jij jouw eigen lasten draagt. En teruggeeft wat niet van jou is.

Zodat je kind lichter kan leven. Vrijer kan ademen. En zijn of haar eigen plek mag innemen. Niet belast met wat niet van hem of haar is. Maar met jou als ouder in verbinding.

Herken je dit? Of voel je dat dit iets raakt in jou? Weet dat één beweging al verschil kan maken. Voor jou. En voor je kind.